บทที่ 36 เล่นบ้าอะไรวะ

 ในที่สุดรุ่งอรุณของวันที่สี่ก็มาถึงโดยที่คนในห้องนั้นไม่มีโอกาสได้เห็นแสงอาทิตย์เลยสักนิด ทันทีที่ทุกอย่างพร้อมสรรพ เสียงรถหวอไซเรนยังคงดังว่อนแต่ไม่กระทบกับคนด้านในแม้แต่นน้อย เส้นเลือดฝอยแตกเป็นใยแดงในดวงตาที่เหลือเพียงขอบดำคล้ำใต้เปลือกตาล่าง ซาคุยะกระพริบช้าๆ สองครั้ง ก่อนกำหมัดแน่นจนข้อนิ้วขาว...