บทที่ 37 แสดงให้ดูหน่อยว่าคิดถึงกันแค่ไหน

ผ่านไปครู่หนึ่งซาคุยะก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาฉายแววพึงพอใจเล็กน้อยและยื่นเอกสารคืนไทชิ

“ดีมาก ฝากจัดการตามนี้เลย แล้วก็ฝากดูแลที่ทางอื่นๆ ด้วย ฉันขอเวลาอยู่ที่นี่สักพักแล้วจะติดต่อกลับไป” ร่างสูงสั่งการแล้วตบบ่าไทชิอย่างไว้ใจ ไทชิโค้งให้เจ้านาย

“ครับนาย ถ้าอย่างนั้นผมกับคนอื่นจะไปพักที่หมู่บ้านใกล้ๆ นี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ