บทที่ 38 ทะลึ่ง

“ลามกจริง” ซาคุยะพึมพำดุเบาๆ

แต่ใบหน้าเขากลับก้มซุกไซ้สูดดมซอกคอหอมกรุ่นของคนรักเสียเอง เขาหลับตาพริ้ม ซึมซับกลิ่นกายที่คิดถึงนั้นจนเต็มปอด เหมือนคนติดยาที่ในที่สุดก็ได้เสพยาของตัวเองอีกครั้ง ไฟราคะลุกโชนขึ้นภายในกายจนแทบเผาเขาเป็นเถ้าถ่าน ยิ่งกอด ยิ่งสัมผัส ก็ยิ่งต้องการมากยิ่งขึ้น

รุทสูดปากครางเ...