บทที่ 44 ทำไมต้องรักขนาดนี้

"ระ...รุทสึ?" ซาคุยะเอ่ยเสียงหวานพร่าเบาราวสายลม

"รุทยังไม่เสร็จกับเฮียหรอก" รุทกระซิบใส่หูอย่างเย้ายวน แล้วลิ้นชื้นเลียใบหูจนซาคุยะสะท้านจนต้องกลั้นเสียงแผ่วเบา

"แต่เฮีย...เหนื่อยแล้วนะ..." ซาคุยะประท้วงอ่อนๆ ทว่าสองมือยังโอบคอรุทไว้แน่น

"เหนื่อยแค่นี้ก็ยอมแพ้แล้วเหรอ ผมยังอยากให้เฮียรู้สึกดีกว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ