บทที่ 48 ละครฉากสอง แต่มีคนเสียใจ 2

ดวงตาของซาคุยะเบิกกว้างด้วยความตระหนก เขาดิ้นรนขัดขืนสุดแรง มืออีกข้างยันไปที่ไหล่ของโทมะเต็มกำลัง แต่โทมะเร็วยิ่งกว่าได้ทำการคว้าหมับแขนข้างนั้นไว้ แล้วรวบข้อมือทั้งสองข้างของซาคุยะไว้เหนือหัว

“อื้มม...!” เสียงอู้อี้ในลำคอของซาคุยะถูกกลืนหายไปในโพรงปากร้อนผ่าวที่บุกรุกเข้ามาอย่างไม่ปรานี ลมหายใจร้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ