บทที่ 50 รุทหนีไปแล้ว

“อะไรนะ?! รุทสึ…หายไปงั้นเหรอ?!” ซาคุยะตะโกนลั่นอย่างลืมตัว โทมะที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้ยินดังนั้นก็เบิกตากว้าง รีบพุ่งเข้ามาใกล้เพื่อฟังสายด้วย

[ผมค้นดูทั่วห้องคุณรุทแล้ว แต่ไม่เจอตัวครับ ผมเห็นว่าคุณรุทไม่ออกมาทานข้าวสักทีก็เลยไปตาม แต่ว่า…”]

ไทชิรายงานเสียงสั่น

“ใจเย็นๆ ไทชิ แล้วเล่ามาให้ละเอียด”...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ