บทที่ 69 กลับบ้านเราเถอะ

เช้าตรู่ของวันใหม่ ที่สนามบินส่วนตัวเครื่องบินเจ็ทลำหรูของแก๊งโทระจินจอดรอพร้อมสรรพ รุทยืนกล่าวอำลาคุณลุงเจ้าของค่ายมวยด้วยความรู้สึกขอบคุณและเสียดาย

“ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะครับลุง ไว้มีโอกาสผมจะพาเฮียยะมาเยี่ยมใหม่” รุทว่าพลางยกมือไหว้อย่างนอบน้อม

“ดูแลซาคุยะซังดีๆ ล่ะ ไอ้หลานชาย อย่าลืมพาเหลนๆ ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ