บทที่ 8 เสือพ่าย

“ชะ…ช่วยด้วย” รุทร้องขอเสียงแหบสั่น น้ำลายใสไหลเยิ้มเปรอะเปื้อนผ้าปูเตียง เขาครางเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงแหบพร่า ดวงตาคู่สวยปรือฉ่ำวาวเผยแรงปรารถนาออกมาอย่างไม่ปิดบัง

“ช่วยอะไร? บอกมาสิเด็กดีว่าต้องการอะไร?” ซาคุยะเหยียดยิ้มมุมปาก เอ่ยหยอกเย้าเหยื่อด้วยน้ำเสียงสมใจ

เขาแสร้งถามพลางยื่นปลายนิ้วเกลี่ยไล้ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ