บทที่ 25 มะม่วงเปรี้ยว

"เก็บของ"

"อะไรนะคะ"

เพลิงกัลป์ขมวดคิ้วมองคนที่ขึงหน้าใส่เขาเช่นกัน แต่เมื่อเธอยังทำไม่รู้ไม่ชี้เดินไปหยิบขวดน้ำเปล่าในตู้เย็นมาให้เขาหนึ่งขวด

"ผมบอกให้ไปเก็บของ" เสียงทุ้มเอ่ยย้ำ เมื่อเห็นคนตัวเล็กส่งขวดน้ำให้เขา แล้วก็เดินเลยไปนั่งที่เก้าอี้ตรงโต๊ะอาหารขนาดเล็กที่มีเพียงเก้าอี้อยู่สองตัวเท่านั้น

"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ