บทที่ 117 ตกหลุมพลางคุณอีกแล้ว 1/2

ในบางครั้งผมก็บอกความรู้สึกของตัวเองไม่ถูกเหมือนกัน มันระเเวงเเล้วก็หวาดกลัวเล็กๆ บางทีผมก็ลืมสิ่งที่พึ่งจะเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้ง

คราวนี้ก็เช่นกัน..

ผมสะดุ้งอย่างลืมตัวตอนที่เขาเอื้อมมือมาเเตะที่เเก้ม จนเขาหน้าเสียเเล้วชักมือกลับไปเลย

"ผมขอโทษ.."

"ไม่เป็นไร.. คุณคงตกใจ พอดีผมเป็นพวกชอบสกินชิพน่ะ"

ผมเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ