บทที่ 18 ระแวง 1/1

"โฮม"

"ครับ"

"เสาร์นี้เราคงไม่ได้ไปกินข้าวด้วยกันเเล้วล่ะ"

ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ หลังจากที่อ่านไลน์กลุ่มครอบครัวจบลง สีหน้าที่เคยเเสดงรอยยิ้มก็หุบลงเเทบจะไม่ทัน 

หลายวันที่ผ่านมาผมนึกว่าตัวเองจะสามารถหลบเลี่ยงการนัดดูตัวลูกสาวเพื่อนพ่อได้เเล้วซะอีก เเต่พ่อผมยังไงก็ยังหัวเผด็จการเหมือนลูกชายตัวเอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ