บทที่ 19 ระแวง 1/2

"อย่าดุเนียร์เลย"

"แหม ปกป้องกันเก่งซะจริง"

ห้องพยาบาล

ลมจากพัดลมเพดานทำให้ผมรู้สึกดีกว่าการนั่งเเช่ในห้องเเอร์ซะอีก เเล้วตอนนี้ผมก็ต้องมานอนเเช่เป็นผักบนเตียงเเล้วเรียบร้อย

"กินยาเเล้ว เดี๋ยวนอนพักก็หาย" คุนพูดขึ้น ก่อนจะนั่งลงบนที่ว่างบนเตียงข้างผม

"ขอบใจ.." ผมเปล่งเสียงออกไปเบาๆ พร้อมกับหลับตาลง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ