บทที่ 20 ระแวง 1/3

17.00 น.

ผมเดินมาที่ลานจอดรถ เพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงว่าที่คุณหมอของผมจะเลิกเรียนเเล้ว เห็นว่าช่วงนี้เขาดูเพลียๆ ผมไม่ค่อยอยากให้เขารอผมเท่าไหร่ เเล้วผมก็อยากให้หมอเนียร์อยู่ในสายตาผมตลอดเวลาด้วย

มือยกโทรศัพท์ขึ้นโทรออกหาเบอร์จูเนียร์ เเต่ครั้งนี้มันก็ไม่ใช่ครั้งเเรกหรอกที่โทรเเล้วเขาไม่รับ ปกติถ้าเนีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ