บทที่ 22 เซอร์ไพรส์แสนห่วย 1/2

เรียวคิ้วเริ่มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ทำไมมีคนรับเเต่ไม่มีใครตอบอะไรผมกลับมาเลย หรือโฮมกำลังโกรธที่ผมไม่ได้อยู่ฉลองสองปีของเรา เเต่เชื่อเถอะ ถ้าผมกลับก่อนเที่ยงคืนวันนี้ต้องเป็นวันครบรอบที่สมบูรณ์เเน่นอน เเละถ้าเป็นไปได้ผมก็จะให้เวลาเขาทั้งหมดที่ผมมี ให้เขาคนเดียว

"โฮม.." ผมลองเรียกชื่อเขาอีกครั้ง

(หม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ