บทที่ 35 เจ็บได้ ร้องไห้เป็น 1/1

[จูเนียร์ : พาร์ท]

เป็นเวลาเกือบห้าทุ่มครึ่ง เวลาเเห่งสายฝนที่กำลังโปรยปรายลงมากระทบที่หน้าต่างเบาๆ ทำให้ผมนอนไม่หลับ

ถึงเเม้บรรยากาศจะดีเเค่ไหนจนน่านอนเเค่ไหน เเต่ผมก็ไม่อยากหลับตาของตัวเองลง ไม่อยากเห็นภาพวันวาน ไม่อยากรับรู้เเล้ว

ผู้คนมักจะบอกว่า 'อย่าเสียดายเวลาที่ผ่านมา หากการเลิกราครั้งนี้จะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ