บทที่ 35 เจ้าพ่อใต้ดิน

ท่ามกลางสายฝนทำให้การเก็บกู้ซากและการเก็บร่องรอยต่างๆ นั้นยุ่งยากลำบาก หลังจากนั้นไม่นานไลลามาถึงเธอวิ่งฝ่าที่ขวางกั้นไปยังศพพ่อที่ถูกคลุมด้วยผ้าดิบสีขาวเอาไว้ ตัวเล็กร้องไห้สะอึกสะอื้นเป็นภาพชวนหดหู่ที่ผู้อยู่ใกล้นั้นกลั้นน้ำตากันแทบไม่ไหว

"พ่อจ๋าอย่าทิ้งหนูไป ฮือออ อยู่กับหนูก่อน" ไลลายังคงร้องไห...