บทที่ 1 EP.1 ร้านสัก ฮอตไฟฉี - ผัวเก่าคลั่งรักเลว

บ้านซอยสี่

บ้านเดี่ยวชั้นเดียวแต่หลังใหญ่โตสมฐานะ บริเวณรอบบ้านมีกระถางดอกไม้ปลูกเอาไว้มากมายเนื่องด้วยจากความชอบ เจ้าของบ้านเป็นเพียงชายหนุ่มวัยมหาวิทยาลัยแต่เติบโตในครอบครัวตระกูลที่ร่ำรวยมหาศาล

"พี่ไฟแช็กอยากกินอะไรเป็นมื้อเที่ยงนี้หรือคะ" ตัวเล็กเดินเข้ามาหาพร้อมกับยื่นแก้วน้ำ "หนูคั้นน้ำส้มสดมาให้ ดื่มหน่อยจะได้สดชื่น"

"ไม่ดื่ม" เขาตอบห้วน

"แต่หนูออกไปซื้อส้มที่ตลาดแต่เช้าเลยนะคะ รับประกันว่าดีต่อสุขภาพไม่ใส่น้ำตาล"

"เธอเป็นคนพิการหรือไงหูหนวกหรือเปล่า! บอกว่าไม่กินก็คือไม่กินสิ อย่าวุ่นวาย"

เขาทิ้งสายยางที่กำลังใช้รดน้ำกระถางในดอกไม้สุดโปรดพร้อมกับเดินจ้ำอ้าวกลับเข้าบ้านโดยไม่สนใจความรู้สึกของคนให้ที่ยืนก้มหน้า แต่จะเรียกว่าชินก็คงได้ เพราะครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเฉยชาหรือตะคอกใส่

เรียกว่านับครั้งไม่ถ้วนดีกว่า

ร้านสัก ฮอตไฟฉี

ตึกคูหาย่านกลางเมือง ตั้งเด่นในโทนสีดำ เป็นร้านสักที่เปิดปิดตามอำเภอใจ เพราะเจ้าของร้านยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยใกล้จะจบ และที่มาของชื่อร้านก็คือเพื่อนสนิทที่รวมหุ้นเพื่อจะก่อตั้งร่วมกัน ถือว่าเป็นที่พักพิงเพราะอยู่ใกล้กับย่านผู้คนพลุกพล่าน มีผับร้านอาหาร

"หงุดหงิดมาเลยนะไอ้ไฟแช็ก" เพื่อนแซว

"รำคาญ.."

"แป้งฝุ่น"

"เออ!! วันๆ ไม่ทำห่าอะไร เดินตามแต่กูอยู่ได้ กูขยับซ้ายก็ไปซ้ายกูเลี้ยวขวามันก็เลี้ยวขวา"

"เมียรักผัวไม่แปลกนี่หว่า ฮ่าๆ"

"แต่กูไม่ได้รักมัน!"

ไฟแช็ก ชายหนุ่มวัยยี่สิบสามปี สูง 194cm.เรียนอยู่ ปี ศิลปกรรมศาสตร์ ตัวบึกกล้ามแน่นชอบออกกำลังกาย ใจร้อน

"มึงโทรหาไอ้ฮอตหรือยังไอ้หวังฉี"

"มันบอกจะตามไปช่วงดึก"

"วันเกิดกูทั้งทีทำไมมันไม่มาเร็วๆ วะ"

"มันมีเมียแล้วมันก็รักเมียมาก! ไม่เหมือนมึงมีเมียเหมือนไม่ใช่คู่รัก เป็นคู่กรณีมากกว่า"

ไฟแช็กมีเพื่อนหลายกลุ่มแต่ที่สนิทมากที่สุดจะมีอยู่เพียงสองหนุ่มเท่านั้น

คนแรก

หวังฉี หนุ่มมหาวิทยาลัย ปี 3 คณะประติมากรรม ลูกครึ่งจีนหน้าตาดี เงียบขรึมร้อนแรง พูดน้อยต่อยหนัก โลกส่วนตัวสูง

คนที่สอง

ฮอต หนุ่มหน้าตาดีปากร้าย แต่ตอนนี้มีภรรยากับลูกน้อยวัยอ่อน จึงแวะเวียนมาหาเพื่อนได้ไม่บ่อย แต่ความสนิทยังเหมือนเดิม

"แล้ววันนี้เมียมึงห่อข้าวมาให้ด้วยไหม อารมณ์เหมือนมึงเป็นเด็กอนุบาล ฮ่าๆ"

"เลิกแซวกูได้แล้วไอ้สัด! กูไม่ได้ขอให้ทำ"

"น้องแป้งฝุ่นใส่ใจมึงไงครับ เมียทั้งคน"

"มึงเลิกย้ำคำว่าเมียได้ไหมขนลุกฉิบหาย มึงก็รู้ว่ากูไม่ได้อยากจะแต่งงาน!!"

"ก็เสือกเมาพอคลำไม่มีหางมึงก็ฟาดเรียบ! ดีแค่ไหนที่ครอบครัวเขาไม่แจ้งข้อหาข่มขืน"

"กูไม่ได้ข่มขืน เด็กแว่นนั่นเล่นทีเผลอ รักกูมาตั้งแต่เด็กก็พอเข้าใจ แต่กูคิดไม่ถึงว่าจะยอมเอาตัวเข้าแลกตอนกูเมาเพื่อจะได้แต่งงานกัน!"

คำพูดส่อความไม่ชอบใจหนักก็เพราะไม่ได้อยากจะแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ เขาแค่พลาดตอนเมา แต่เธอต่างหากที่ตั้งใจ

พลบค่ำ

กลิ่นน้ำหอมราคาแพงคลุ้งไปทั่วร้าน ไฟแช็กรีบอาบน้ำแต่งตัวซึ่งมีห้องนอนและทุกอย่างอยู่ชั้นสองของร้านสักครบครัน เขาหยิบเสื้อเชิ้ตสีดำตัวโปรดขึ้นมาสวมใส่พลางยืนส่องกระจก

"คนอะไรโคตรหล่อ น่าล่อฉิบหาย" จะว่าชมตัวเองก็คงไม่เกินจริง เพราะใบหน้าหล่อเจ้าเล่ห์แถมหุ่นยังเท่บาดใจ ผู้หญิงคนไหนอยู่ใกล้เป็นต้องหลงรักหลงคารม ขณะที่เพลิดเพลินกับการแต่งตัวก็มีเสียงโทรศัพท์เรียกเข้า

ครืนนน ครืนนน

(พี่ไฟแช็ก อย่ากลับดึกนะคะ)

"วันนี้วันเกิดฉันก็คงอยู่ดึก เธอมีอะไร!" เสียงหงุดหงิดไม่ชอบใจแค่ได้ยินก็รำคาญ

(คือว่าหนูจะรอเป่าเค้กค่ะ พี่ช่วยกลับมาก่อนเที่ยงคืนได้ไหมคะ หนูไม่อยากให้เลยวันเกิดพี่)

"ไม่รับปาก"

(แต่หนูตั้งใจทำเค้กเองสุดฝีมือเลย)

"ก็ไม่ได้ขอ ถ้าไม่มีอะไรแค่นี้นะ"

บ้านซอยสี่

เพราะเป็นวันเกิดของผู้ชายที่รัก จึงรีบตื่นแต่เช้าเตรียมของเพื่อจะทำเค้ก ถึงแม้จะรู้ดีว่าเขาคงไม่ดีใจ แต่ก็อยากจะทำให้เนื่องในวันสำคัญ

"ไม่เป็นไรนะแป้งฝุ่น เดี๋ยวเขาก็กลับมา" หลังจากอีกฝ่ายกดตัดสาย ตัวเล็กก็มองอุปกรณ์เบเกอรีที่ซื้อเตรียมเอาไว้ หยิบผ้ากันเปื้อนมาสวมใส่ ขยับแว่นตากรอบใสเล็กน้อยก่อนลงมือทำ

แป้งฝุ่น สาวน้อยวัยใส อายุยี่สิบปีบริบูรณ์ เรียนอยู่มหาวิทยาลัยปี 1 คณะบริหาร สัดส่วนสูง 159 cm. รูปร่างสูงปราดเปรียว ผมตรงยาว ผิวขาวเหลือง ดวงตากลมโต สวมใส่แว่นเพราะสายตาสั้นตั้งแต่กำเนิด นิสัยอ่อนโยน มีความอดทนสูงมาก โดยเฉพาะเรื่องของความรัก

เวลาห้าทุ่มห้าสิบนาที

ภายในบ้านปิดไฟมืดสนิทมีเพียงโคมไฟดวงเล็กที่ส่องให้พอเห็นทาง ตัวเล็กนั่งรออยู่กลางห้องโถงพร้อมกับเค้กที่จัดเตรียมวางเอาไว้

อีกแค่สิบนาทีก็จะเลยวันเกิดของเขาไป แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่กลับมา

ติก'

แป้งฝุ่นคว้าโทรศัพท์มือถือกำลังจะโทรไปหาแต่ดันเห็นวิดีโอของเพื่อนไฟแช็กที่แท็กเขาหน้าโซเชียลจึงรีบกดเข้าไปดู วันนี้คนที่จะนั่งอยู่เคียงข้างควรจะเป็นเธอมากกว่า แต่เขาสั่งห้ามไม่ให้ไปร่วมงานวันเกิดเพราะว่ารำคาญ

เวลาเที่ยงคืนตรง

'happy birthday to You'

"สุขสันต์วันเกิดนะคะพี่ไฟแช็ก ฮึก~ขอให้พี่มีความสุข สุขภาพแข็งแรง อยู่กับหนูไปนานๆ"

เสียงสะอื้นที่พยายามเก็บอารมณ์ความรู้สึกเจ็บปวดอ้างว้าง แน่นอนว่าเขาไม่กลับมาตามคำขอร้อง แป้งฝุ่นจึงต้องปักเทียนแล้วร้องเพลงสุขสันต์วันเกิดพร้อมอวยพรผ่านสายลม

ในมือตัวเล็กถือโทรศัพท์มือถือ เห็นไลฟ์สดผ่านจอที่ไฟแช็กเป่าเทียน โดยมีบรรดาเพื่อนมากมายรายล้อม อีกทั้งสาวสวยที่เขาคั่วอยู่ แถมในคลิปยังดูมึนเมา หอมแก้มผู้หญิงสวยที่นั่งขนาบข้าง เมื่อเห็นก็ทนไม่ไหวรีบปิดจอโทรศัพท์ ตามมาด้วยเสียงร้องไห้ดังสะอื้น

เธอเป็นแค่ผู้หญิงที่ไร้ค่าสำหรับเขา

ยิ่งเธอรักก็ยิ่งเจ็บ แต่ก็เลือกที่จะจบไม่ได้ เพราะว่ารักเขาเกินไป รักมากกว่ารักตัวเอง..