บทที่ 8 EP.8 สร้างอาณาเขต

กว่าจะเสร็จภารกิจลงโทษเด็กดื้อก็ใช้เวลายาวนานเกือบชั่วโมง พออาบน้ำเสร็จกลับมาพันแผลแล้วก็เข้านอนไปพร้อมกัน สาวน้อยโอบกอดชายหนุ่มที่นอนเคียงข้าง ปกติเขาจะบ่นด้วยความรำคาญ แต่ครั้งนี้กลับแน่นิ่ง

ก็หวังว่าเขาคงจะใจอ่อนชอบเธอบ้าง

วันอาทิตย์

ช่วงบ่าย

"นมเสริมมันจะแตกไหมคะเนี่ย" สาวสวยผมสั้นแนวเท่ จองคิวเพื่อสักเนินอก

"ไม่หรอกครับ ฮ่าๆ" ไฟแช็กยิ้ม

"ลืมไปว่าพวกศัลยกรรมก็ไม่ได้จะพังง่ายๆ ขนาดโดนมือบีบเต็มแรงก็ยังไม่เป็นไร"

"อ๋อออ"

"ดาเพิ่งเลิกกับแฟนเลยนะคะเนี่ย เหงาจัง แล้วนี่พี่มีแฟนหรือยังคะ?"

"ว่าแต่คุณดาชอบดอกไม้มากเลยสินะครับ เห็นให้มีการออกแบบดอกไม้ลายใหม่"

"ใช่ค่ะ ดาชอบดอกไม้มาก"

สายตาส่อมีพิรุธขณะที่นอนบนเตียงสระให้ชายหนุ่มรูปงามร่างแบบดอกกุหลาบเพื่อทำการสัก แต่เหมือนเจตนาที่ชวนคุยไม่ใช่เพื่อคลายความตื่นเต้น อยากจะจีบเสียมากกว่า

แกร๊ก

"ข้าวมาส่งแล้วค่ะคุณสามี!" แป้งฝุ่นยืนฟังอยู่สักพักก่อนตัดสินใจเปิดประตูเข้ามา

"นี่พี่แต่งงานแล้วเหรอคะ" ลูกค้าสาวเอ่ยถาม

"ใช่ค่ะ แต่งมาได้สักพักแล้ว แต่รู้จักกันตั้งแต่แปดขวบนะคะ พรหมลิขิตชัดๆ"

"นึกว่ายังโสด เมื่อกี้ถามก็ไม่ตอบ" บทสนทนาชะงักเมื่อลูกค้าสาวท่าทางไม่พอใจ

หลังจากวาดลวดลายเสร็จก็รอที่จะมาสักในวันพรุ่งนี้เพราะติดธุระด่วนจึงรีบกลับไป

ครืนนน ครืนนน

ไฟแช็กอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อจะลงมากินข้าวที่แป้งฝุ่นเตรียมไว้ให้แต่แล้วเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังแทรกจึงรีบกดรับสาย

เขว้ง!

เขาโยนโทรศัพท์ลงที่โต๊ะอย่างแรง

"พี่เป็นอะไรคะ" ตัวเล็กตกใจ

"ลูกค้าเมื่อกี้โทรมายกเลิกจะไปสักร้านใหม่!"

"เพราะหนูหรือคะ? ก็แค่บอกว่าเราแต่งงานกัน ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรสักหน่อย"

"เธอเป็นหมาหรือไงถึงต้องเยี่ยวสร้างอาณาเขต!"

"หนูเป็นเมียพี่นะ! แล้วทำไมจะหวงไม่ได้"

"บอกกี่ครั้งแล้วว่าฉันไม่ชอบ! ให้เป็นเมียแค่ตอนอยู่ในห้องนอน จำไม่ได้แล้วเหรอ"

"หนูทำหน้าที่เป็นเมียดูแลพี่ทุกอย่าง ฮึก~ทำไมพี่ถึงใจร้ายกับหนูจัง แต่กับผู้หญิงคนอื่นพี่ใจดีด้วยตลอดเลย ฮือออ~"

"เลิกร้องไห้สักที ใครตายวะ!!"

แม้อีกฝ่ายจะแสดงความเจ็บปวดเสียใจแต่เขาก็ไม่เห็นคุณค่า สุดจะกลั้นน้ำตาแป้งฝุ่นจึงคว้ากระเป๋าร้องไห้วิ่งออกไป

ด้วยความเครียดสะสมเพราะไฟแช็กรักในการสักมาก เมื่อลูกค้ายกเลิกทำให้เขาคิดหนัก กระทั่งชวนเพื่อนสนิทไปดื่มเหล้าและค้างคอนโดหวังฉี ปล่อยให้ตัวเล็กนอนอยู่บ้านลำพัง

การใช้ชีวิตของทั้งคู่ล้มเหลวมาตั้งแต่แรก

จนถึงตอนนี้ก็ไม่มีท่าทีจะปรองดอง

หลายวันผ่านไป

กริ่งงงง~

ไฟแช็กเมาหนักเมื่อคืนจึงนอนที่ ร้านสัก ฮอตไฟฉี ขณะที่เขางัวเงียมาเปิดร้านก็เจอหลายคนนั่งรออยู่ด้านหน้า "มาทำอะไรกันครับ.."

ความงงผสมผสานความดีใจเพราะตอนนี้ร้านที่ลูกค้าเงียบหายกลับมาคึกคักอีกครั้ง มีทั้งชาวเอเชียต่างชาติมารอคิวเพื่อสัก เขาต้อนรับอย่างดีรีบเปิดร้านเปิดแอร์เย็นฉ่ำ

พลบค่ำ

กว่าจะร่างเส้นวางคิวก็ใช้เวลานาน พระอาทิตย์ใกล้ตกดินถึงจะปิดร้าน

ไฟแช็กเปิดดูวงเงินการจองก็ยิ้มแก้มปริ กระทั่งเข้าไปดูเพจร้านสักของตัวเอง แป้งฝุ่นเดินไปทำคอนเทนต์เรียกลูกค้ามาตลอดหลายวัน เพราะทะเลาะกันจึงไม่ได้พูดคุย

แกร๊ก

"วันนี้งานที่ร้านยุ่งหนูก็เลยทำกับข้าวมาให้" สาวน้อยเดินเข้ามาวางอาหาร

"หายไปหลายวันนึกว่าช้ำใจตายไปแล้ว"

"ก็พี่ไม่ยอมกลับไปนอนบ้าน"

"ไม่อยากเห็นหน้าเธอ"

"หนูขอโทษนะคะที่ทำตัวแบบนั้นจนกระทบงานของพี่ หนูคิดน้อยไปหน่อย"

ไฟแช็กยังคงแน่นิ่งแต่แววตาแข็งทื่อเริ่มอ่อนลง เนื่องจากรู้ว่าอีกฝ่ายพยายามชดเชยความผิดด้วยการทำทุกอย่างเพื่อเรียกลูกค้าซึ่งก็ได้ผล

แป้งฝุ่นส่งยิ้มสดใสเธอยอมรับผิดตามตรง รีบเดินไปยังห้องครัวเพื่อหยิบจานมาใส่อาหาร

เพล้ง!

'ว้ายยย!!'

นิสัยซุ่มซ่ามยังแก้ไม่หาย แป้งฝุ่นทำจานที่ถือหลุดมือเมื่อก้มไปเก็บเสร็จแหลมคมก็ปักจนเลือดไหล ไฟแช็กวิ่งเข้ามาดูพร้อมพากลับมานั่งยังโซฟากลางห้องเพื่อทำแผล

"เธอนี่ไม่เคยระวังอะไรเลย!" เขาบ่น

"หนูขอโทษค่ะ"

"พูดขอโทษอยู่ได้ไม่เบื่อบ้างหรือไง"

"ไม่เบื่อหรอกค่ะถ้าจะทำให้พี่ยกโทษให้"

"เฮ้อออ~แต่ฉันเบื่อ"

เขาหยิบปลาสเตอร์ปิดที่แผลจ้องมองใบหน้าที่เศร้าหงอยจากนั้นก็หยิบลูกชุบในตู้เย็นมาวางไว้ให้ "เมื่อวานมีคนเอามาขายเห็นว่าน่ากินก็เลยซื้อเอาไว้ให้ แดกซะ จะได้หายเศร้า"

"พี่ซื้อขนมให้หนูหรือคะ!" ดวงตาเป็นประกาย

"มันน่าตกใจขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ถึงแม้พี่จะโกรธหนูแต่พี่ก็ยังสั่งซื้อขนมไว้ให้ ทั้งน่าตกใจแล้วก็ดีใจมากเลยค่ะ ต่อไปนี้หนูจะพยายามหวงพี่ให้น้อยลงหน่อยนะคะ"

"รู้ตัวก็ดี มัวแต่ดูแลฉันก็หัดดูแลตัวเองบ้างสิ ลองชิมดูว่าอร่อยไหม ถ้าชอบจะซื้อให้อีก"

หมับ!

'อักกกก!'

ตัวเล็กเก็บอาการดีใจเอาไว้ไม่อยู่ รีบโผเข้ากอดชายหนุ่มที่นั่งเคียงข้าง แม้เขาจะไม่กอดตอบแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ ศีรษะแนบชิดจนได้ยินเสียงเต้นของหัวใจดัง ตึกตัก

"ขอบคุณนะคะพี่"

"อย่างี่เง่าอีกฉันไม่ชอบ"

"หนูจะพยายามค่ะ แต่ว่า..จะให้หนูเลิกหวงพี่ก็คงไม่ได้ พี่ก็รู้ว่าหนูรักพี่แค่ไหน"

"เลิกพูดไร้สาระแล้วกินขนมซะ! ฉันก็จะรีบกินข้าวจะได้ปิดร้านแล้วกลับบ้านกัน"

"เย้! วันนี้หนูจะนอนกอดพี่ให้หายคิดถึงเลย"