บทที่ 13 ขอยื้อเวลา
บทที่ 13 ขอยื้อเวลา
“ดูคืนนี้ก่อนว่าจะบริการผมดีหรือเปล่า”
“…”
คนที่มีหน้าที่อีกหนึ่งอย่างคือเป็นคู่นอนให้เขายืนหน้าแดงก่ำ!
“อ้อ…ขอน้ำเย็นแก้วนึงที่ห้องตรวจด้วย”
ชายหนุ่มเอ่ยสั่งอีกครั้งด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอย่างถูกใจ เมื่อเห็นคนตรงหน้ามีอาการขัดเขินจนทำตัวไม่ถูก ก่อนจะเดินไปเรียกคนไข้รายแรกเข้าห้องตรวจแทนหญิงสาว
“คุณปราณีเชิญที่ห้องตรวจครับ”
แล้วเชิญคุณก็เห็นหญิงชราแปลกหน้าลุกขึ้นเดินกะเผลกมาหาเขา จึงรีบเข้าไปช่วยพยุงแล้วพาเข้าไปนั่งในห้องตรวจ
สริลนุชนำน้ำเย็นมาให้คุณหมอที่ห้องตรวจ พลางยิ้มให้กำลังใจหญิงชราที่มารอเป็นคิวแรกด้วย ก่อนจะเดินออกจากห้องตรวจไป โดยที่ไม่เหลือบมองชายหนุ่มเลยสักนิด เพราะเธอยังเขินอยู่
“คนเมื่อกี้ใช่แฟนคุณหมอหรือเปล่าจ๊ะ”
หญิงชราเอ่ยถาม เพราะรู้สึกเอ็นดูในความน่ารักและใจดีของหญิงสาว และดูท่าทางจะนิสัยดีอีกด้วย ใครได้เป็นแฟนคงโชคดีที่สุด
“ไม่ใช่ครับ เธอเป็นแค่พนักงานของที่นี่”
สริลนุชที่ยังยืนอยู่หน้าห้องตรวจได้ยินคำตอบของเชิญคุณก็รู้สึกน้อยใจนิดหน่อย แต่ก็ต้องทำเป็นไม่รู้สึกอะไร แล้วทำหน้าที่ของตัวเองต่อ เพราะฐานะของเธอคือแค่นั้นจริงๆ โปรดจำไว้ให้ขึ้นใจ
เมื่อหญิงชราเดินออกมาจากห้องตรวจ สริลนุชก็เรียกคนไข้คิวถัดไป แล้วเดินเข้าห้องตรวจเพื่อให้ประวัติคนไข้คิวถัดไปและรับประวัติคนไข้คิวก่อนจากคุณหมอด้วยสีหน้าปกติ เพื่อมาจ่ายยาและก็เก็บค่ารักษากับหญิงชรา
“ตัวนี้เป็นยาแก้ปวดนะคะ ทานเมื่อปวด สองตัวนี้เป็นยาบำรุงทานหลังอาหารเช้าเย็น ทานให้หมดนะคะ และคุณหมอให้ยาทาไปทานวดตรงหัวเข่าด้วยค่ะ คุณหมอนัดอีกทีสองอาทิตย์ คุณยายสะดวกวันไหนคะ”
สริลนุชอธิบายตัวยาที่คุณหมอจ่ายให้คนไข้กับหญิงชราได้เข้าใจ พร้อมทั้งทำนัดหมายติดตามอาการครั้งหน้า
“เป็นวันเสาร์แล้วกันจ้ะ”
“ได้ค่ะ ค่ารักษา 850 บาทค่ะ”
“นี่จ้ะ”
หญิงชรายื่นธนบัตรใบละพันให้เธอ สริลนุชจึงรับมาแล้วยื่นถุงยากับบัตรนัดพร้อมกับทอนเงินให้
“เงินทอนค่ะคุณยาย”
หญิงชรารับเงินทอนไปเก็บ ก่อนจะยื่นบางสิ่งบางอย่างให้หญิงสาว
“นี่ ยายให้”
“…”
หญิงสาวมองลอตเตอรี่หนึ่งใบด้วยสายตามึนงง
“ตอบแทนที่หนูมีน้ำใจให้ยายเข้ามานั่งรอก่อนเวลาตั้งนาน รับไว้เถอะนะ”
หญิงชรารีบอธิบาย กลัวหญิงสาวใจดีตรงหน้าจะไม่ยอมรับ
“แล้วถ้าถูกรางวัลขึ้นมาล่ะคะ”
เธอกังวลตรงนี้แหละ
“หนูก็เอาไปขึ้นเงินแล้วก็เอาไปใช้ได้เลยจ้ะ ยายไม่ติดใจหรอก ถือว่าเป็นโชคของหนูก็แล้วกัน อ้อ…ไม่ต้องห่วงยาย ยายซื้อไว้อีกหลายใบ”
แล้วหญิงชราก็หยิบปึกลอตเตอรี่ที่มีอยู่อีกหลายใบในกระเป๋าให้หญิงสาวดู ใบหน้ายิ้มแย้มกับการได้เสี่ยงดวง ของชอบของนางเลยทีเดียว
“ขอบคุณนะคะคุณยาย”
สริลนุชยกมือไหว้พร้อมกับหยิบลอตเตอรี่ใบนั้นเก็บเข้ากระเป๋า แล้วมองหญิงชราออกไปรอรถโดยสารตรงหน้าคลินิกด้วยสายตาเป็นห่วง ผิดกับหญิงชราที่ภายในใจคิดอย่างมีความหวังว่าจะให้ลูกชายที่ยังโสดของนางมาจีบพนักงานที่นี่ไปเป็นลูกสะใภ้
เมื่อเห็นหญิงชราขึ้นรถโดยสารไปได้อย่างปลอดภัยแล้ว สริลนุชก็ละสายตากลับมาทำงานของตนเองต่อ
จนกระทั่งคนไข้รายสุดท้ายออกจากคลินิกไป และถึงเวลาปิดคลินิกพอดี เธอจึงทำการปิดล็อกประตูด้านหน้าแล้วเดินเข้าไปทำอาหารในครัว
เมื่อทำต้มยำปลาและทอดไข่เจียวเสร็จ เธอก็นำไปวางบนโต๊ะทานอาหาร พร้อมกับข้าวสวยสองจาน แล้วเดินไปตามเชิญคุณที่เธอเห็นยังนั่งทำงานอยู่หน้าจอแล็บท็อปในห้องตรวจ
“อาหารเสร็จแล้วค่ะคุณหมอ”
“ครับ เดี๋ยวผมตามไป”
ชายหนุ่มเอ่ยบอก พร้อมกับเก็บของที่อยู่บนโต๊ะใส่กระเป๋า แล้วเดินตามหญิงสาวเข้าไปในครัว
พอนั่งลงที่โต๊ะอาหารได้เขาก็ลงมือทานไม่พูดไม่จา ก่อนจะนึกขึ้นได้
“คุณแอบใส่ยานอนหลับหรือเปล่า”
ชายหนุ่มจ้องหน้าอย่างรอคำตอบ
“ไม่ทันแล้วค่ะ หึๆ”
สริลนุชเอ่ยเย้ย พลางหัวเราะอย่างขบขัน
“เดี๋ยวจะโดนไม่ใช่น้อย”
เขาเอ่ยคาดโทษยิ้มๆ ก่อนจะทานต่อไป เพราะเขาไม่เชื่อว่าเธอจะวางยาเขาจริงๆ ก็ยายของเธออยู่ในกำมือของเขาขนาดนั้น
“ไม่กลัวค่ะ”
หญิงสาวลอยหน้าลอยตาตอบ แต่ภายในใจกลับเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ อย่างหวาดระแวง
“ดี จะดูซิว่าคุณจะแซ่บเหมือนต้มยำที่คุณทำหรือเปล่า”
“จะชมว่าอร่อยก็บอกมาเถอะค่ะ”
หญิงสาวเปลี่ยนเรื่องไปเสีย จะได้ไม่เข้าตัวอีก แค่นี้เธอก็กลัวจะแย่อยู่แล้ว ทำเก่งไปแบบนั้นแหละ ฮือ…
“อร่อยหรือไม่อร่อยเดี๋ยวคืนนี้จะบอก”
“…”
เธอก้มหน้าทานข้าวต่อไป ไม่ถกเถียงอะไรกับเขาอีก เข้าตัวตลอด
เมื่อทานกันอิ่ม หญิงสาวก็มีหน้าที่เก็บล้างเหมือนทุกวัน ระหว่างที่กำลังล้างจานอยู่นั้น…
เชิญคุณเข้าหาเธอทางด้านหลัง แล้วก้มลงกระซิบบอกที่ใบหู
“ผมไปรอบนห้องนะ ตามขึ้นไปเร็วๆ ล่ะ อย่าให้ต้องลงมาตาม ไม่งั้นยายของคุณไม่ได้ผ่าตัดพรุ่งนี้แน่”
ชายหนุ่มไม่ลืมที่จะเอ่ยขู่เธอไปด้วย จะได้ไม่อิดออดให้เขาต้องเสียอารมณ์ แล้วขบเม้นใบหูของเธอให้จั๊กจี้เล่น ก่อนจะผละตัวออกไปอย่างแสนเสียดาย แต่อีกไม่ถึงชั่วโมงหรอก เธอได้มาดิ้นเร่าอยู่ใต้ร่างของเขาแน่
สริลนุชส่งค้อนตามหลังคนที่กำลังเดินขึ้นบันไดไปชั้นบนอย่างเคืองๆ แล้วล้างจานต่ออย่างเชื่องช้า เพราะต้องการเวลาทำใจ
แต่เวลาก็ผ่านไปเร็วเหลือเกิน ในที่สุดเธอก็ทำทุกอย่างเสร็จ เธอเช็ดมือที่เปียกน้ำกับผ้าเช็ดมืออย่างอ้อยอิ่งจนแห้ง แล้วยืนถอนหายใจอยู่หลายครั้ง ก่อนจะตัดสินใจเดินขึ้นชั้นบน
อย่าไปกลัว คงไม่ถึงกับตายหรอก!
เธอเคาะประตูห้องนอนของเขาเบาๆ แล้วเปิดเข้าไป เห็นเขาใส่กางเกงนอนตัวเดียวนั่งทำงานอยู่บนเตียง หญิงสาวแอบมองแผ่นอกกว้างที่มีขนหน้าอกประปรายอย่างตื่นตา ก่อนจะรีบหลบสายตาหนีเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมอง แล้วเอ่ยบอกเขาออกไป
“นุชขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ”
ขอยื้อเวลาอีกหน่อยก็แล้วกัน
“ครับ เร็วๆ ล่ะ”
ชายหนุ่มเร่ง เห็นเขานั่งทำงานแบบนี้ ใจไม่ได้อยู่กับงานหรอก มันคอยแต่จะดูเวลาว่าเมื่อไหร่เธอจะขึ้นมาเสียที จนตอนนี้ก็รีบเก็บของดีกว่า ไม่ทำแล้วงาน อยากทำอย่างอื่นแทน
