บทที่ 17 แสดงออกไม่ได้ เพราะไม่มีสิทธิ์

บทที่ 17 แสดงออกไม่ได้ เพราะไม่มีสิทธิ์

สริลนุชกัดริมฝีปากจนเจ็บ เพื่อเก็บกลั้นความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ พลางคิดอย่างโลกสวยว่า คุณหมอเชิญคุณคงไม่เห็นเธอที่ยืนหัวโด่อยู่ริมถนนหน้าโรงพยาบาล พอรถประจำทางมาเธอจึงยกมือโบกให้จอดรับเธอด้วย เมื่อรถจอดสนิทตรงหน้าเธอจึงเดินขึ้นไปนั่งทางด้านหลัง ยังโชคดีอยู่บ้...