บทที่ 54 ไม่เป็นแล้วหมอ ขอเป็นหมาแทนแล้วกัน

บทที่ 54 ไม่เป็นแล้วหมอ ขอเป็นหมาแทนแล้วกัน

พอขึ้นมาอยู่บนรถด้วยกันสองคน สริลนุชก็เอ่ยถามขึ้นมาทันทีด้วยความขุ่นเคือง

“คุณหมอทำแบบนี้ทำไมคะ”

“ผมทำอะไร”

เชิญคุณย้อนถามหน้าตาย พลางขับเคลื่อนรถยนต์ของตนเองออกจากริมฟุตบาทหน้าคลินิกของคุณหมอยลดาไปด้วย

“ก็ที่พานุชขึ้นรถมาด้วยนี่ไงคะ”

หญิงสาวเอ่ยตอบ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ