บทที่ 13 ตอนที่ 13 ชอบดอกกุหลาบเหรอ?
1 สัปดาห์ต่อมา
ในวันเสาร์อาทิตย์ที่ไม่มีเรียนหญิงสาวจะมาทำงานทั้งวันโดยช่วงเช้าตอนที่แดดไม่ร้อนเธอจะช่วยพิมพาดูแลพวกดอกกุหลาบที่โดมเป็นประจำ
ซึ่งวันนี้ครึ่งวันพิมพาไม่ว่างมีธุระต้องออกไปข้างนอก เลยไม่สามารถมาช่วยดูแลกุหลาบได้ แต่ก็ขอให้เฉินมาช่วยเธอในตอนที่หล่อนออกไปข้างนอก เฉินก็ยินดีมาช่วยเพราะตอนเช้าเขาจะพักและทำงานช่วงบ่ายลากยาวไปถึงดึก
ความจริงแล้วมันเป็นแผนการของพิมพาและป้าสาที่อยากให้ทั้งสองได้ใกล้ชิดกันเลยหาข้ออ้างออกไปข้างนอกเพื่อให้ยี่หวากับเฉินกระชับความสัมพันธ์กันมากขึ้น
“ คุณเฉินจริง ๆ ไม่ต้องมาช่วยก็ได้นะคะ ยี่หวาทำเอาได้” เมื่อเห็นชายหนุ่มเดินเข้ามาแล้วสวมถุงมือ หญิงสาวจึงเอ่ยขึ้น เธออยากให้เขาเอาเวลาที่มาช่วยไปพักผ่อนมากกว่าเนื่องจากเฉินทำงานจนดึกดื่นทุกวัน
“ แม่ขอให้มาช่วยน่ะ ไม่เป็นไร” ชายหนุ่มตอบกลับก่อนที่จะก้มตัดแต่งกิ่งกุหลาบตรงหน้าใกล้ ๆ เธออย่างชำนาญ
“ ทำบ่อยเหรอคะ ดูคล่องเชียว?” สายตาของยี่หวาจับจ้องไปที่มือที่กำลังตัดแต่งกิ่งอย่างเชี่ยวชาญ ราวกับเป็นเรื่องปกติสำหรับเขา
“ อ่า ทุกครั้งที่กลับมาก็ทำตลอด ทำมาหลายปีแล้ว” เฉินเงยหน้าขึ้นมามองเธอทำให้ทั้งสองสบตาเข้ากันอย่างจังจริง หัวใจสองดวงเริ่มเต้นแรงด้วยความรู้สึกลึก ๆ ภายในใจ ทั้งคู่มองกันอย่างเนินนานก่อนที่จะละสายตาออกจากกันและสนใจสิ่งตรงหน้าแทน
“ อย่างนั้นเหรอคะ ถึงว่าเก่งจัง” เธอเอ่ยในขณะที่ใบหน้าแดงระเรื่อ มีการแอบมองชายหนุ่มไปพลาง ๆ เธอพูดในใจว่าในตอนที่เขาจับปากกาก็หล่ออยู่แล้วพอมาจับกรรไกรตัดกิ่งกุหลาบก็ดูดีไม่แพ้กัน
“ เธอชอบดอกกุหลาบเหรอ?” เขาถามเธอกลับบ้างเพราะดูจากการให้ปุ๋ยและตัดแต่งกิ่งดูเหมือนเธอจะรู้เกี่ยวกับเรื่องกุหลาบไม่น้อยเลย
“ ชอบค่ะ ยี่หวารู้สึกชอบเพราะคุณพิมพาเลยนะคะ” เธอพูดแล้วยิ้มในขณะที่มือยังขยับดูแลกุหลาบต้นสวยอย่างใส่ใจ
“ แม่ฉันสั่งให้เธอชอบเหรอ?” เขาถามด้วยความไม่เข้าใจนัก เธอชอบพวกมันเพราะแม่เขาด้วยเหตุผลอะไร
“ ไม่ใช่ค่ะ คุณพิมพาไม่ได้สั่งให้ยี่หวาชอบเลย แต่ยี่หวาชอบมันไปเองเพราะได้เห็นมันทุกวันค่ะ ตอนแรกก็เฉย ๆ นะคะ แต่พอมองมันไปดี ๆ ก็กลับรู้สึกว่าพวกมันสวยแบบมีเสน่ห์มากเลยค่ะ หอมด้วย” เธอสูดดมดอกกุหลาบสีแดงสดตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม
“ สวยแต่ก็อันตรายเพราะมันมีหนาม” เขาพูดต่อเธอ
“ ใช่ค่ะ ยี่หวาถึงมองว่ามันดอกไม้ที่มีเสน่ห์มากชนิดหนึ่ง”
“ เห็นเธอชอบมันขนาดนี้เดือนหน้าถ้ากลับเซี่ยงจะเอาให้ อยากได้สายพันธุ์อะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า” เฉินเห็นยี่หวามองกุหลาบด้วยความหลงใหลจึงเสนอซื้อมาให้ในเดือนหน้า ตอนนี้เขารู้จักกุหลาบแทบจะทุกสายพันธุ์แล้วเนื่องจากแม่ของชื่นชอบกุหลาบมาก ชายหนุ่มอยากให้มารดามีความสุขกับสิ่งที่ชอบจึงซื้อมาให้เกือบทุกครั้งที่กลับมาประเทศไทย
“ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณเฉินไม่ต้องซื้อมาฝากก็ได้เกร็งใจ อีกอย่างยี่หวาไม่รู้จักสายพันธุ์กุหลาบสักเท่าไหร่ค่ะ” เธอรีบปฏิเสธในทันที
“ แค่กุหลาบเองไม่ได้ทำให้ฉันลำบากขนาดนั้นหรอก”
“ งั้นก็แล้วแต่คุณเฉินเลยก็แล้วค่ะ” ยังไงก็ไม่สามารถปฏิเสธเขาได้อยู่แล้ว ก็รับ ๆ ไปให้ก็สิ้นเรื่อง คิดในแง่ดีจะได้ไม่ต้องเสียเงินซื้อเอง
“ ตกลง เดือนหน้าฉันจะเอามาให้เธอนะยี่หวา” เขาเอ่ยด้วยน้ำนุ่มทุ้มจนคนฟังอย่างเธอถึงกับใจละลาย
“ ค่ะ ยะ...ยังไงก็ขอขอบคุณล่วงหน้าด้วยนะคะคุณเฉิน” เกือบเสียอาการเพราะเสียงหล่อนั่นแต่ก็สามารถกลับมาตั้งสติได้ โดยการพยายามบอกกับตัวเองให้ใจเย็น ๆ เข้าไว้ ห้ามใจเต้นกับตรงหน้าเพราะเขาคือลูกชายของเจ้านาย หากไปแอบรักเขาเข้าจะไม่เหมาะสมเนื่องจากฐานะเขากับเธอต่างกันราวกับฟ้ากับเหว
“ อ่า” เฉินเอาหลังมือปาดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามหน้าผากตัวเอง ทำให้หน้าผากเปื้อนเศษดินเล็กน้อยโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัวเลย ยี่หวาที่เห็นจึงอาสาเช็ดออกให้เขา
“ คุณเฉินหน้าผากเปื้อนดินยี่หวาขออนุญาตเช็ดออกให้นะคะ” แม้จะเริ่มสนิทจนถึงขั้นสามารถพูดคุยกันได้แล้ว แต่การถึงเนื้อถึงตัวก็ต้องมีการขออนุญาตจากตัวก่อนเพราะหากเอื้อมมือไปเช็ดให้จะเป็นการเสียมารยาท
“ อื้อ” เขาตอบรับและก้มหน้าพรวดดินต้นกุหลาบต่อไป ในขณะที่มือนุ่ม ๆ สัมผัสลงกับหน้าผาก ชายหนุ่มมีการสะดุ้งเล็กน้อย มือที่ถือส้อมพรวดดินกลับหยุดลงชะงัก สายตาของเฉินค่อย ๆ มองมาทางยี่หวาอย่างเชื่องช้า เห็นเธอกำลังเช็ดคราบเศษดินออกไปจากหน้าผากตนอย่างอ่อนโยน เขาจ้องมองเธออย่างไม่กระพริบตา ในขณะนั้นเขารับรู้ถึงหัวใจตัวเองที่เต้นแรงขึ้น มันไม่ได้เต้นแรงเพราะความกลัวเหมือนตอนที่ยังเด็ก ๆ เขาไม่รู้ว่ามันเต้นแรงเพราะเหตุผลใด แต่เขารู้ว่ามันจะเต้นแรงก็ต่อเมื่อใกล้ชิดกับยี่หวาเท่านั้น
“ คะ...คุณเฉินมีอะไรอย่างนั้นเหรอคะ?” เธอถามขึ้นเมื่อมือหนาของเฉินสัมผัสกับหลังมือของตัวเอง ส่งผลให้หัวใจของหญิงสาวเต้นระรัวเพราะการกระทำของเขา
“ อ้อเอ่อ...ไม่มีอะไร เช็ดเสร็จแล้วใช่ไหม?” เฉินรีบชักมือออกอย่างไว เขาไม่รู้ตัวว่ากำลังทำอะไร พอรู้ตัวอีกทีมือของตัวเองก็ดันไปสัมผัสหลังมือของหญิงสาวเสียแล้ว
“ ค่ะ เช็ดเสร็จแล้ว” เธอเอ่ยก่อนที่จะสวมถุงมือกลับคืนและดูแลต้นกุหลาบในโดมเหมือนดังเดิม จากนั้นทั้งสองก็ไม่คุยกันอีกเลยแต่ก็มีการแอบสอดส่องดูอีกฝ่ายตลอดโดยที่ไม่ให้รู้ตัวว่ากำลังมอง
ณ ห้องทำงาน
เวลา 21.00 น.
“ ชางไปบอกให้จิวเพาะพันธุ์ที่มีสีแดงสดมาให้หนึ่งสายพันธุ์และตั้งชื่อมันว่ายี่หวา” เขาสั่งให้ชางไปบอกจิวที่เป็นนักเพาะพันธุ์กุหลาบส่วนตัวของตัวเองเพาะสายพันธุ์ให้เพื่อยี่หวาโดยเฉพาะเหตุผลที่เขาสั่งสีแดงเพราะเขาสังเกตุเห็นเธอดูสนใจดอกกุหลาบที่เป็นสีแดงเป็นพิเศษ
“ รับทราบครับนายท่าน” ชางรับคำสั่งจากเฉิน ซึ่งเขาแอบยิ้มเล็กน้อยที่เห็นเจ้านายกำลังสั่งทำอะไรเพื่อคนโดยเฉพาะกับยี่หวาและเขาเองก็ดูออกว่าเฉินกำลังตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้เข้าแล้ว
