บทที่ 18 ตอนที่ 18 ตั้งใจ
“ มะ...เมื่อกี้นี้คุณเฉินพูดว่าไงนะคะ” เธอกลัวว่าไอ้คำว่ารักที่ได้ยินกลัวว่าหูจะฝาดไปเพราะพิษไข้ จึงอยากถามให้แน่ใจอีกสักครั้งว่าเขาพูดจริง ๆ ใช่ไหม
“ เมื่อกี้ฉันพูดว่ารักเธอ ฉันรักเธอนะยี่หวา” เขาไม่ได้รู้สึกอายเลยสักนิดที่จะบอกความรู้สึกที่มีต่อเธอออกไป
“!” ชัดเจนแล้ว เขาบอกว่ารักเธอจริง ๆ ด้วย ใบหน้าของหญิงสาวจากที่แดงจากพิษไข้กลับแดงกว่าเดิมอีกเมื่อถูกบอกรักจากหนุ่ม
“ เธอเขินฉันสินะยี่หวา” เขาเอ่ยถามอย่างอ่อนโยนพลางเอาผ้าเช็ดหน้าที่ชุบน้ำเอามาซับ ๆ ใบหน้างามอย่างเบามือ
“ คะ...ค่ะ ยี่หวาเขินคุณเฉิน ยี่หวาเองก็อยากจะบอกว่ารักคุณนะคะ” ขนาดคนเย็นชายังกล้าบอกความในใจแล้วนับประสาอะไรกับเธอที่จะไม่บอกรักเขา คำว่ารักที่พูดออกมาจากริมฝีปากที่เอ่ยออกมาจะเบาไปบ้างเพราะเป็นไข้อยู่ แต่แววตาที่เธอมองเขามันสามารถบอกได้เลยว่ารักเขาอย่างแท้จริง
“ งั้นเหรอ พักผ่อนซะนะยี่หวาจะได้หายไว ๆ” เขายิ้ม ลูบศีษระของหญิงสาวด้วยความอ่อนโยน เขารับรู้ความรู้สึกของเธอแล้วที่มีต่อตัวเองแล้ว
“ คุณเฉินนอนข้าง ๆ ยี่หวาก็ได้นะคะ ยี่หวากลัวว่าคุณจะเมื่อย เตียงอาจจะไม่ได้นุ่มเท่าเตียงของคุณแต่พอนอนได้ค่ะ” แม้ตัวเองจะป่วยแต่ก็ยังเป็นห่วงคนรักก่อนเสมอ เธอกลัวว่าห้องของเธอจะทำให้เขาไม่สะดวกสบายสำหรับเขา
“ ไม่เป็นไรฉันต้องเฝ้าไข้เธอ จะมานอนไม่ได้หรอก อย่าห่วงฉันเลยห่วงตัวเองเถอะนะเด็กดี” ชายหนุ่มก้มลงจูบหน้าผากมน ลูบศีรษะเธอเบา ๆ หลังจากนั้นไม่นานยี่หวาก็เผลอหลับไป
ตลอดทั้งคืนเฉินคอยเช็ดตัวให้หญิงสาวตลอดจนไข้ลดและอุณหภูมิกลับกลายมาเป็นปกติ ทำให้เขาได้พักเสียที ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปนอนข้าง ๆ หญิงสาวก่อนที่จะเอื้อมมือมาโอบกอดตัวเธอและหลับตามเธอในที่สุด
เวลา 08.00 น.
ยี่หวาตื่นมาด้วยร่างกายที่สดชื่นเหมือนกับทุก ๆ เช้า ทว่าก็รู้สึกหนัก ๆ ตรงบริเวณหน้าท้องของตัวเอง จึงหันไปก็พบว่ามือหนาของเฉินกำลังโอบกอดอยู่ หญิงสาวคลี่ยิ้มออกบาง ๆ ก่อนที่จะลุกขึ้นจากเตียงให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ เนื่องจากกลัวว่าเขาจะตื่นขึ้นมาก่อน เธออยากให้เขาได้พักผ่อนให้เต็มอิ่ม
เวลา 10.00 น.
ชายหนุ่มลืมตาตื่นขึ้นบนเตียงของหญิงสาว เขาหลับอย่างเต็มอิ่มเพราะกลิ่นหอมละมุนของผ้าห่มและหมอน แต่ต้องตื่นกับกลิ่นหอมที่มากกว่าสิ่งพวกนี้เพราะอาหารที่เธอกำลังทำมันแตะจมูกเขาจนต้องรีบตื่นขึ้นกันเลยทีเดียว
“ คุณเฉินตื่นแล้วอย่างนั้นเหรอคะ นอนสบายไหมคะ ปวดตรงไหนหรือเปล่า” เธอบังเอิญเข้ามาดูว่าเขาตื่นหรือยัง ไม่ได้จะทำให้เจ้าตัวตื่นแต่อย่างใด
“ ไม่เลย ฉันนอนสบายมาก ว่าแต่ทำอะไรเหรอกลิ่นหอมมาถึงห้องเลย” เฉินค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเตียงจากนั้นก็พับผ้าห่มเธอให้เป็นระเบียบเรียบร้อยเหมือนเดิม
“ ไม่บอกค่ะ ไปดูในครัวสิคะเดี๋ยวก็รู้เอง” เธอแกล้งไม่บอกว่ากำลังทำเมนูอะไร
“ งั้นต้องรีบไปดูแล้วละ ฉันละอยากกินฝีมือเธอจนใจจะขาดอยู่แล้วรู้ไหม?” ใบหน้าหล่อยกยิ้มขึ้นก่อนที่จะโอบเอวบางไปทางครัวที่มีกลิ่นหอมของอาหาร
“ หื้ม นี่อะไรเหรอไม่เห็นและกินมาก่อนเลย” ชายหนุ่มมองอาหารตรงหน้าด้วยความสงสัย
“ นี่เรียกว่าอาหารของทางภาคเหนือของประเทศไทยค่ะ” เธอกลัวว่าเขาจะเบื่อจึงลองทำเมนูของภาคอื่น ๆ หรือไม่ก็เมนูที่เขาไม่เคยทานบ้าง
“ แล้วมันมีชื่อว่าอะไรบ้างเหรอ?” เมนูตรงหน้าเขาไม่รู้จักเลยสักอย่าง
“ อันนี้เรียกว่าน้ำพริกหนุ่มกินกับแคปหมูผักสดจะเข้ากันมากค่ะ ส่วนนี่ก็แกงฮังเล นั่นไส้อั่ว มีแต่อาหารรสจัด ๆ ทั้งนั้นยี่หวาเลยทำต้มจืดให้เพิ่มอีกหนึ่งเมนูค่ะ อ้อ แล้วก็ต้องทานคู่กับข้าวเหนียวด้วยนะคะ ใช้มือทานเอาค่ะถึงจะได้อร่อย” เธอชี้ไปที่กระติกข้าวเหนียว
“ ข้าวเหนียวเหรอ ไม่เคยกินมาก่อนเลย” เขานั่งบนเก้าอี้ที่มีอาหารเหนือเต็มโต๊ะ
“ เดี๋ยวยี่หวาปั้นข้าวเหนียวให้นะคะ” ยี่หวาจัดการปั้นข้าวเหนียวเป็นวงกลมจากนั้นก็เอาจิ้มกับน้ำพริกหนุ่มท็อปปิ้งด้วยแคปหมูกรอบ ๆ
“ อ้าปากสิคุณเฉิน” มือเล็กยื่นข้าวเหนียวกับน้ำพริกหนุ่มเข้าใกล้ปากของชายหนุ่ม เฉินเองก็อ้าปากรับเมนูตรงหน้าที่หญิงสาวป้อนให้อย่างง่ายดาย โดยไม่มีความกังวลอาหารที่เขาไม่เคยทานเลยแม้แต่น้อย
“ อื้อ อร่อยสองอย่างนี้ดูเข้ากันดีนะ” เขาเอ่ยชมเมนูที่เธอทำไปตามตรง ตอนแรกว่าแค่พอทานได้ พอได้กินคำแรกเข้าไปก็ไม่คิดว่ามันจะอร่อยขนาดนี้
“ ยี่หวาปรับรสชาติให้เข้ากับปากของคุณเฉินด้วยค่ะ ดีใจที่คุณเฉินชอบนะคะเพราะนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ยี่หวาทำอาหารเหนือเหมือนกัน”
“ ครั้งแรกก็ทำได้อร่อยถูกปากอร่อยขนาดนี้เธอเก่งมากนะยี่หวา” เขายังเอ่ยชมไม่หยุด ในขณะที่มือก็จกข้าวเหนียวลองชิมเมนูอื่นบ้าง
“ อื้ม แกงฮังเลก็อร่อย ไส้อั่วออกเผ็ดแต่ได้กลิ่นหอมของเครื่องเทศสมุนไพร อร่อยฉันชอบ” อาหารตรงหน้าถูกปากกว่าที่เขาคิด ทุกอย่างอร่อยไปหมดไร้ที่ติ ไม่คิดว่านี่จะเป็นการทำครั้งแรกของเธอเลยด้วยซ้ำ
“ ถ้าชอบก็ทานเยอะ ๆ นะคะคุณเฉิน” เธอยิ้มใหญ่ที่เห็นเข้าชอบขนาดนี้ มันเกินคาดไปมาก
“ อ้อ คุณเฉินคะ ยี่หวาลองทำขนมไทย บัวลอยไข่หวานค่ะ ถ้าทานข้าวเสร็จทานต่อได้เลยนะคะ ยี่หวาน่ะตั้งใจทำให้มาก ๆ เลยนะคะหวังนะคุณเฉินจะชอบมันไม่น้อยไปกว่าอาหารเหนือ” เธอฝึกทำขนมไทยมาเป็นอาทิตย์แล้วโดยเลือกทำขนมที่ง่ายที่สุด หากเขาเขาอีกเธอก็จะฝึกทำขนมชิ้นอื่นด้วย
“ ตั้งใจขนาดนี้ฉันก็ต้องกินแน่นอนอยู่แล้วสิยี่หวา มานั่งทานข้าวด้วยกันก่อน ทานเสร็จก็ต่อด้วยขนมตกลงไหม?” ขอแค่เป็นฝีมือของยี่หวา เขาก็พร้อมจะทานมันได้ทุกเมนู
“ ค่ะ คุณเฉิน” หญิงสาวยิ้ม จากนั้นทั้งสองก็ได้นั่งทานอาหารด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อย
