บทที่ 22 หวังดีประสงค์รัก 2

เจ้าของชุดรุ่มร่ามพยุงคนเจ็บลุกขึ้นไปนั่งที่เก้าอี้กินข้าว “เจ็บไหมล่ะ” สอบถามด้วยความห่วงใย

“ลุง...ลองมาล้มเองไหมล่ะ ก้นแทบหัก” หน้ายู่ยี่คลำก้นตัวเองลูบไล้แขนขา ยังอยู่ดีหรือมีส่วนไหนแตกหัก “เดี๋ยวนะลุง ได้กลิ่นอะไรไหม” จมูกฟุดฟิดได้กลิ่นเหมือนของไหม้

“กลิ่นไร”

“แก่แล้วก็งี้ประสาทสัมผัสเสีย” ต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ