บทที่ 67 บทที่ 7 พ่อพระของหนึ่ง

บทที่ 7 พ่อพระของหนึ่ง

“เด็กโง่คุณทีไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น...” เขาจับมือเธอดึงกรรไกรออกจากมือปัดเศษผมที่ติดจากปลายนิ้วออกไป

การกระทำของเขาทำให้หัวใจที่หยาบกระด้างของนวินดารู้สึกเหมือนกับโดนสายน้ำสาดลงมาให้ชุ่มฉ่ำ

“หนึ่งไม่ได้เสียใจค่ะ คุณทีอย่าดีกับหนึ่งมากเกินไปได้ไหมคะ หนึ่งยิ่งแพ้คนหล่ออยู่ด้วย...