บทที่ 46 อารมณ์แปรปรวน

หลายวันต่อมา....

"ธามมาเป็นลูกป้านิชาดีกว่าเนาะ ไหนๆป้าก็คงไม่มีลูกแล้วเราสองคนมาอยู่ด้วยกันดีมั้ยน้า"

ฉันนั่งเล่นกับตาธามก่อนจะยิ้มออกมาอย่างมีความสุข รู้เลยว่าทำไมเวลาที่ป๋าธัญเขาเล่นกับตาธามแววตาของเขาถึงมีความสุขเปล่งประกายออกมาทางแววตา เพราะฉันเองก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน

"แอ้ๆๆ"

"ลูกของป้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ