บทที่ 47 เหนื่อยเหลือเกิน

นิชา....

โรงพยาบาล S

"เป็นยังไงบ้างลี่"

ฉันเอ่ยถามอีลี่ที่ตอนนี้กำลังส่งกระจกมองสภาพหน้าตัวเองด้วยสีหน้าที่อยากจะร้องไห้ออกมา

"ฮืออออ ดีนะที่จมูกไม่เบี้ยวอ่ะ ไม่อยากแก้แล้วนะผัวด่า"

จะสงสารก็สงสารจะสมน้ำหน้าก็อยาก ดูมันซิเจ็บขนาดนี้แทนที่จะบ่นเจ็บมัวแต่เป็นห่วงจมูกตัวเองซะงั้น

"ขอโทษแทนเขาด้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ