บทที่ 51 ยังไงก็ไม่หย่า

ป๋าธัญ...

ผมนั่งอยู่ข้างๆเตียงคนป่วยกุมมือนิชาที่ตอนนี้นอนหลับอยู่ คงอ่อนเพลียเพราะไม่ได้ทานข้าวมาหลายวัน อ่อนแรงนอนหลับทั้งวันทั้งคืน รู้สึกผิดชะมัดที่ทิ้งเมียทิ้งลูกเพราะอารมณ์ที่แปรปรวนของตัวเอง หลังจากที่ผมดีใจจนเนื้อเต้นที่รู้ว่าตัวเองกำลังจะมีลูกดีใจจนลืมว่าทุกคนพูดอะไรกับผม เพราะใจความสำค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ