บทที่ 5 CHAPTER 4 อยากโดนมันเอามากหรือไงวะ!
CHAPTER 4 อยากโดนมันเอามากหรือไงวะ!
หลายวันต่อมา
ไอรินเดินย่องเบาลงบันไดกลางดึก หันมองซ้ายขวาเต้นดี๊ด๊าดีใจที่ทุกคนเข้านอนกันหมดแล้ว เธอรอเวลานี้มานานมาก เวลาที่หลอกให้ทุกคนตายใจว่าเธอจะไม่ไปไหน..
"..." เจ้าป่าที่กำลังพับแขนเสื้อหยุดชะงักมองเงาเล็ก ๆ เดินผ่านหน้าไป กลิ่นหอมตลบอบอวลทำให้เขารู้ได้ในทันทีว่าคนที่เพิ่งเดินผ่านไปคือใคร
ไอรินยังคงยิ้มดีใจสำหรับอิสระในค่ำคืนนี้ของเธอโดยไม่รู้เลยว่าการกระทำนั้นอยู่ในสายตาของใครบางคนที่กำลังจ้องมองเธอจากมุมมืด
ร่างเล็กดี๊ด๊าอีกครั้งเมื่อเข้าไปประจำตำแหน่งคนขับรถสำเร็จ แต่ก็ต้องตกใจเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูรถ ตามมาด้วยร่างสูงที่ทิ้งตัวนั่งข้างคนขับดึงเข็มขัดคาดจนเธอต้องขมวดคิ้ว ?
"ขับไปดิ"
"?" ขมวดคิ้วมองเจ้าป่าที่สั่งให้เธอออกรถ
"ทำหน้าแบบนี้โง่หรืองง ?"
"นี่นาย! ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่น ลงไป"
"ฉันก็ไม่ใช่เพื่อนเล่น นี่ไม่ใช่เวลางาน"
"..." ไอรินจำต้องยกข้อมือขึ้นมาดูเวลา เป็นจริงอย่างที่คนด้านข้างพูด เวลานี้ไม่ใช่เวลาทำงานของเขา แต่เป็นของคนอื่น ช่วงหลายวันมานี้เธอเก็บตัวเงียบไม่แปลกที่ใครต่อใครจะคิดว่าเธอนอนหลับแต่มันคงไม่ใช่สำหรับคนด้านข้าง
"ไม่ขับ ?"
"ขับ! ฉันจะขับ" ไอรินรีบหันมาจัดการตัวเองให้เรียบร้อย ก่อนจะกดรีโมทเพื่อให้ประตูเปิดออก และกดอีกครั้งเมื่อรถของเธอขับผ่านประตูออกมาหยุดที่ถนนหน้าบ้าน ไม่มีเสียงพูดหรือคุยจากคนด้านข้างให้เธอลำบากใจจนกระทั่งถึงคลับ
คลับ
"ไม่ต้องเสนอหน้าอยากกลับพร้อมฉัน"
"หลงตัวเอง" เจ้าป่าพึมพำในลำคอ เดินนำหน้าไอร์ตรงเข้าไปในคลับก่อนเธอโดยไม่เหลียวมองหลังให้เสียเวลา การมาประเทศไทยจะไม่สูญเปล่าหากว่าเขาได้หลับนอนกับใครสักคนในค่ำคืนนี้
ไอรินไม่ใช่หญิงสาวที่เขาคาดหวัง การที่เธอคิดถึงแต่ผัวตัวเอง หวงผัวบ่อย ๆ นั่นทำให้เข้าใจว่าเธอกับไฮโซเพลย์บอยคนนั้นรักกันและลึกซึ้งกันไปแล้ว เขาเลือกนั่งดื่มคนเดียวเงียบ ๆ ห่างจากผู้คนพอสมควรเพราะไม่อยากเป็นเป้าสายตาของใคร เกิดเดินไปมาสะดุดเข้ากับไอร์เขาคงต้องหงุดหงิดขึ้นอีกครั้ง
ไอรินต่อสายหาแฟนหนุ่มที่มารออยู่ก่อนแล้วอย่างมีความหวัง สองสายแรกไม่มีการตอบกลับ อีกหลาย ๆ สายก็เป็นแบบนั้นเช่นกัน จนเธอเริ่มรู้สึกหงุดหงิด สั่งบาร์เทรนเดอร์ให้ส่งเหล้าแรง ๆ มาให้ถึงสองแก้ว
แก้วช็อตวางตรงหน้าสองแก้ว เธอชั่งใจว่าควรหรือไม่เมื่อหวนนึกถึงคนผิดคำพูดเธอจึงยกสองช็อตนั้นติดต่อกัน และขอเพิ่มอีก เพิ่มอีก เรื่อย ๆ
"..." เจ้าป่าที่เดินผ่านหน้าบาร์ไปถึงกับต้องหยุดเท้า หันมองแผ่นหลังขาวเนียนที่นอนฟุบกับบาร์อย่างแปลกใจ 'ไอริน ?' เขาชั่งใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินไปนั่งด้านข้าง กลิ่นหอมโชยขึ้นติดจมูก ไม่ต้องสะกิดก็รู้ได้ทันทีนี่คือไอร์!
"นานหรือยัง ?" เขาวางแขนลงบนบาร์มองบาร์เทรนเดอร์ที่มองไอร์อย่างเสียดายด้วยใบหน้าไม่สบอารมณ์ เสียงเข้มเอ่ยถามซ้ำอีกครั้งเมื่อบาร์เทรนเดอร์หนุ่มไม่ยอมตอบ
"นาน หรือ ยัง!!"
"สักพักครับ" บาร์เทรนเดอร์ที่ผสมเหล้าให้ถึงกับตกใจเสียงที่แผดดังขึ้นจนเขาเริ่มรน หากไม่ตอบคนตรงหน้าก็คงจะพุ่งข้ามฝั่งมาต่อยเขา หรือไม่ก็กระชากคอเสื้อกระแทกไปกับบาร์ ซึ่งเขาไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
"เท่าไหร่ ?" เจ้าป่าเคลียร์ค่าเหล้าช็อตที่คนเมาดื่ม ส่ายหัวไปมาให้กับท่าทางหมดสภาพของไอร์ที่ตอนนี้ตรงกันข้ามกับเสื้อผ้าที่แต่ง ใบหน้าสวยสิ้นเชิง
เขายืนมองไอรินที่นั่งข้างคนขับพร่ำเพ้อถึงผัวไฮโซด้วยความรำคาญ จึงใช้มืออุดปากเธอไว้ มันคงดีกว่านี้ถ้าเธอหยุดพูด และมันก็ดีที่เธอหยุดแต่เปลี่ยนจากพูดเป็นจูบมือเขาแทนพร้อมลิ้นเล็กอุ่น ๆ ตวัดเลียฝ่ามือ ส่งเสียงครางในลำคอ ?
"ไอร์ ฉันไม่ใช่คนใจดี" เจ้าป่ากระชากมือกลับที่เดิม ไม่อยากให้ร่างกายตื่นตัวกับสัมผัสของเธอ โดยที่เธอทำไปด้วยความเมา ไม่รู้ตัว
"อื้อ..พี่เกรซ..ไอร์คิดว่า" เสียงคนเมาพูดครางในลำคอ ส่งมือมาลูบไล้แขนอย่างยั่วยวน
"หุบปาก!" เขาเค้นเสียงลอดไรฟันสั่งให้เธอหุบปากและเลิกส่งเสียง อื้อ ๆ ที่เหมือนเสียงคราง ดูเหมือนไอร์จะได้ยินเพี้ยนไป เธอขยับขาขึ้นมาวางบนเบาะ เอื้อมมือมาสัมผัสริมฝีปากเขาแผ่วเบา ท่าทางของเธอตอนนี้ทำให้เขามองเห็นร่องอกที่ดูอึดอัดเต็มสองตา จนส่วนล่างตอบสนองด้วยการค่อย ๆ ขยายตัวใหญ่ขึ้น ใหญ่ขึ้น ยิ่งโดนสัมผัสร่างกายมากเท่าไหร่ ส่วนล่างก็ยิ่งขยายโตจนปวดหนึบในรอบหลายวัน
"พ..พี่เกรซ ไอร์เมามากเลย ~"
"อยากโดนมันเอามากหรือไงวะ!"
