บทที่ 8 CHAPTER 7 อย่าโดนตัวไอร์!
CHAPTER 7 อย่าโดนตัวไอร์!
ไอรินกลับเข้าห้องเพื่อล้างหน้าล้างตา อาบน้ำเปลี่ยนชุดใหม่ที่มีอยู่ในห้อง ความรู้สึกเจ็บช่วงล่างไม่ได้ดีขึ้นเลยตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งอาบน้ำแต่งตัว หากว่าเธอทะลึ่งก็คงไม่เกินจริง
กระจกบานเล็กถูกส่องเข้าไปใต้กระโปรง มือเล็กสั่นระริกเกี่ยวแพนตี้ตัวจิ๋วเบี่ยงไปด้านข้าง ตากลมโตลุกวาวเมื่อเห็นน้องไอรินน้อยบวมเบ่ง ปากเรียวสวยเม้มติดกันแน่นฝืนใจปิดกระจกและดึงแพนตี้กลับเข้าที่ ร่องรอยความเจ็บปวดของอีกคนที่ทิ้งไว้ทำให้เธอรู้สึกเจ็บมาก แต่ก็เข้าใจเพราะถ้าหากบอดี้การ์ดหรือใครมาเห็นคงต้องรายงานป๊าเป็นแน่
"ฉลาดจัง ~" ไอรินพึมพำยิ้มหวานแต่งหน้าอย่างอารมณ์ดี ความตั้งใจที่อยากให้พี่เกรซเป็นคนแรกวันนี้สำเร็จเธอมอบทั้งกายและใจให้เขาไปหมดแล้ว ในใจเต้นระรัวนึกถึงใบหน้าอีกคนที่ป่านนี้กำลังนอนหลับหรือกำลังรอสายจากเธอ
ร่างเล็กเดินลงไปยังรถคันหรูที่จอดติดเครื่องรอไม่ต่ำกว่าครึ่งชั่วโมงด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะหุบยิ้มเมื่อเห็นว่าเป็นคนเดิมที่เธอไล่ลงมา
"บอกทางผมด้วยครับ"
"อืม" เธอตอบในลำคอ มองเจ้าป่าที่นั่งประจำตำแหน่งคนขับ วันนี้เขาดูดีมาก ใส่เครื่องแบบเต็มเหมือนที่ไนล์และบาร์ใส่ ไม่รู้ว่าเธอเผลอมองไปนานเท่าไหร่รู้อีกทีคือเห็นสายตาคมกริบจ้องเธอผ่านกระจกมองหลังอยู่เหมือนกัน
ไม่นานนักไอรินก็มาถึงจุดหมาย พนักงานด้านล่างยิ้มแย้มต้อนรับเธอเป็นอย่างดีแถมยังยื่นคีย์การ์ดให้เธอเหมือนอย่างทุกครั้ง นั่นยิ่งทำให้หญิงสาวรู้สึกว่าตัวเองนั้นสำคัญกับเขามาก
"ไม่ต้องตาม"
"ผมจะรอหน้าห้อง" ชายหนุ่มตอบเสียงราบเรียบพอกันกับใบหน้าเย็นชาของเขา สายตาคมกริบจ้องมองชุดเดรสรัดรูปของไอรินอย่างพินิจพิจารณา ทุกส่วนในร่างกายเธอดีมาก จนเขารู้สึกอยากซ้ำอีกสักครั้ง
ในความโชคดีคือเธอไม่ได้สงสัยที่เขานอนหลับบนโซฟา และไม่ได้พูดถึงเรื่องเมื่อคืน ไอร์คงคิดว่าตัวเองนั้นเมามากจนนอนกับแฟนหนุ่ม
ไอรินหันมาจ้องหน้าเจ้าป่าชี้ให้เขาหยุดยืนตรงนี้ ห้ามเข้าไปด้านใน ต้องรอจนกว่าเธอจะเดินออกมาเอง หญิงสาวสแกนคีย์การ์ดเข้าไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ก่อนจะหุบลงทันทีเมื่อประตูห้องนอนเปิดออกเป็นแฟนหนุ่มของเธอกับดาราสาวชื่อดังที่กำลังนอนหลับซบกันอยู่
"มานี่!" ไอรินตรงเข้าไปตวาดเสียงดังใส่ดาราสาวคนนั้น กระชากเส้นผมยาวสลวยของอีกคนอย่างแรงจนร่างนั้นต้องลุกตามแรงกระชาก
"ทำบ้าอะไรของแกห้ะ!!" ดาราสาวอยู่ในชุดผ้าขนหนูตัวบางตวาดกลับเสียงดัง กระชากแขนอีกคนเพื่อให้มองเห็นเจ้าของเสียง
"เป็นดาราดี ๆ ไม่ชอบหรอ ชอบเป็นชู้ใช่ไหม!!"
"พูดอะไรของแก!"
"พูดอะไรหรอ"
เพี้ยะ! ไอรินฟาดมือเล็กกระแทกเข้ากับใบหน้าดาราสาวสวยอย่างแรง กระชากผมยาวสลวยให้ออกมานอกห้องนอน โดยมีเธอขึ้นคร่อมรัวฝ่ามือฟาดใส่อีกคนไม่ยั้ง
ดาราสาวยกแขนขึ้นป้องกันตัวเอง ผลักผู้หญิงด้านบนที่ไม่รู้ว่าเป็นใครออกจนกระเด็น ไอร์ที่เห็นแบบนั้นรีบเปิดประตูห้องและก้มหน้าหลบฝ่ามือของแม่ดาราสาวที่กำลังจะฟาดเธอคืน
"ทำอะไร!!" เจ้าป่าสังเกตเห็นบานประตูเปิดออก เขาไม่ลังเลที่จะดันตัวเองเข้ามาอยู่ในพื้นที่แฟนตัวจริงของไอริน แต่เมื่อเห็นว่าเธอกำลังเสียเปรียบเขาจึงตวาดเสียงดังพร้อมกับรั้งร่างหญิงสาวอีกคนเหวี่ยงออกไปอีกทาง เพื่อไม่ให้ทำร้ายไอริน
"จ..เจ้าป่า" ไอร์ดันตัวลุกขึ้นกอดแขนเจ้าป่าแน่น มองไปยังห้องที่เปิดกว้างเห็นแฟนหนุ่มเดินออกมาด้วยท่าทางสะลึมสะลือเธอก็ยิ่งร้องไห้หนักขึ้น สภาพของพี่เกรซกับดาราคนนั้นคงไม่ต้องอธิบายอะไรให้มากความ เด็กอายุน้อยกว่าเธอยังรู้
"คนนี้หรอ ?" เขาโน้มใบหน้าลงไปกระซิบไอรินที่กอดแขนเขาร้องไห้ หันมองรอบ ๆ เห็นหญิงสาวหน้าตาดีกำลังชี้หน้าไอรินนั่นยิ่งทำให้เขารู้ ผู้หญิงผู้ชายอยู่ด้วยกันสภาพนี้คงปฏิเสธได้ไม่ยาก
"ไอร์คะ พี่อธิบายได้นะ"
"ฮึก..ไอร์ไม่อยากฟัง! เกรซมีอะไรกับเขา มีกับเขา!!"
"ไอร์คะ มันไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ" แฟนหนุ่มของไอรินก้าวเข้ามาหยุดยืนตรงหน้าแฟนสาว ก่อนจะดันตัวเองเข้าไปหวังกอดปลอบเธอแต่แล้วก็ต้องหยุดชะงักเมื่อแขนของใครบางคนยกขึ้นขวางเขาเอาไว้
"มึงเสือกอะไร! ไอ้บอดี้การ์ด"
"ถอยออกไป.." เจ้าป่ามองไฮโซหนุ่มนิ่ง ใช้น้ำเสียงเรียบเอ่ยบอกอีกฝ่าย
"คนที่ควรถอยคือมึง ไอร์เป็นแฟนกู ถอยไป!!" เกรซตวาดบอดี้การ์ดของไอรินเสียงดัง ดันตัวเองเข้าไปหวังจะดึงไอรินมากอดปลอบ
"อย่าโดนตัวไอร์!"
"มึงเป็นใคร มีสิทธิ์เหี้ยอะไรมาสั่งกู!!"
"หึ.." เจ้าป่าแค่นหัวเราะจ้องคนตรงหน้าไม่คลาดสายตา ก่อนจะผลักอกแฟนไอรินให้ถอยหลังไป อีกฝ่ายมีสีหน้าตกใจและผลักเขากลับคืน
"ถอยออกไปไอ้ขี้ข้า!"
"สกปรก.."
"มึงว่ากูหรอ! มึงไม่รู้ใช่ไหมกูลูกใคร" เกรซกระชากคอเสื้อบอดี้การ์ดหนุ่มของไอรินอย่างแรง หวังขู่ฝั่งตรงข้ามให้หวาดกลัว กลับกันเขาโดนมันตัดขาจนเข่าอ่อนแทบทรุด เมื่อเงยหน้าขึ้นสบตาเขาก็เห็นกำปั้นของมันเข้ามาใกล้เต็มที
เสียงข้าวของหล่นกระจายพื้นดังเรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดจากดาราสาวสวย เธอหวีดร้องขอให้หยุด และคว้าแจกันหวังจะฟาดท้ายทอยอีกคนเพื่อช่วยคู่นอนของตัวเอง
"มึงหยุด!!" เจ้าป่าหันไปตวาดเสียงใส่ดังจนเธอปล่อยแจกันหล่นพื้นแตกกระจาย
เจ้าป่าจัดการแฟนหนุ่มของไอร์จนนอนนิ่งไปกับพื้น เขาหยัดตัวลุกขึ้นด้วยท่าทางเหนื่อยหอบปัดชุดที่ยับยู่ยี่ให้กลับสู่สภาพเดิมและหันกลับไปสบตาไอรินที่ยังยืนร้องไห้มองด้วยสายตาขุ่นเคือง
"ฉันแก้แค้นมันให้เธอแล้ว" เขากระซิบบอกไอริน ย่อตัวช้อนร่างเล็กขึ้นมาอยู่ในอก เดินออกนอกห้องโดยไม่ได้หันไปเหลียวแลคนด้านในที่นอนนิ่งพร้อมกับเสียงกรี๊ด
"ฮึก..เจ้าป่า.." ใบหน้าสวยอาบน้ำตาซบไปที่อกแน่นเพราะไม่อยากให้ใครต่อใครเห็นเธอในสภาพนี้
เจ้าป่าอุ้มไอรินเข้ามานั่งในรถ ฝั่งเดียวกันโดยที่เขายังโอบกอดเธอไว้อยู่อย่างนั้นจนกระทั่ง..ถึงบ้าน
