บทที่ 121 Ep.124คืนพระจันทร์สีน้ำผึ้ง

นะวิยาเม้มปากแน่น หายใจถี่ด้วยความตื่นเต้น ผิวเนื้อร้อนผ่าวเมื่อเขาทิ้งตัวลงทาบทับเธอ น้ำหนักตัวที่แผ่ลงมากดให้ร่างบางจมลึกลงไปบนเบาะผ้านุ่ม ก่อนที่ธนัชจะเลื่อนตัวลงต่ำในระดับที่  ริมฝีปากร้อนสามารถหยอกเย้าแผ่นท้องเรียบเนียนของเธอ

เขากดจูบแผ่วเบา ไล้ปลายลิ้นไปตามผิวเนื้ออย่างยั่วเย้า “พี่ยังจำความรู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ