บทที่ 15 หรือจะเป็นเพราะไวน์ขวดนั้น

“คุณพฤกษ์...” เธอเรียกชื่อเขาอย่างเนิบช้า น้ำเสียงเจือความเย้าแหย่ในที 

“ครับ” เขาตอบโดยพยายามจับจ้องที่ถนนข้างหน้า ไม่หันไปมองเธอ

เธอไม่ตอบทันที แต่กลับค่อย ๆ ยกมือขึ้นแกะมัดผมที่รวบไว้ให้คลายออก เส้นผมดำขลับของเธอสยายลงมาปกคลุมไหล่ ดวงหน้าที่เปล่งประกายภายใต้แสงไฟในรถทำให้พฤกษ์ต้องเหลือบมองเธอจากห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ