ป่าที่มีไข้

อาริส

นาฬิกาเหนือเตาบอกเวลาเที่ยงคืนห้าสิบเจ็ดนาที โพซี่เคลื่อนเข้ามาในสายตาในชุดเสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้น ผิวของเธอเป็นมันวาวด้วยเหงื่อ เธอรวบผมขึ้นเป็นมวยไว้บนศีรษะ ในแสงสลัวของห้องครัว เธอคือส่วนโค้งส่วนเว้าและผิวเนื้อ คือบางสิ่งที่นุ่มนวลพอให้ฉันฝังคมเขี้ยวลงไปได้

ฉันจึงได้แต่กัดริมฝีปากล่างขอ...