บทที่ 57 หลงใหลใคร่รัก

เสียงทุ้มที่เอื้อนเอ่ยกับเธอนั้นยังคงก้องดังอยู่ในหูของแทนรักไม่จางหาย ดวงตาปรือทอดมองคนที่อยู่ถัดลงไปและคร่อมเหนือตนอยู่พร้อมกับเสียงหอบกระเส่าหายใจหนักและติดขัดขึ้นเล็กน้อยจากความรู้สึกสุดโต่งสุดตัวเมื่อครู่ แทนรักนอนหอบหายใจบนเตียงกว้างด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อนกว่าก่อนหน้า ผมนิ่มกระจายตัวบนผ้าปูสีขาว...