บทที่ 87 แค่เป็นพ่อ และแม่ เท่านั้น

“เป็นอะไรไป” เสียงเอ่ยถามอย่างห่วงใย ทำให้ต้องดาวต้องเร่งปรับสีหน้า พร้อมเผยใบหน้าเปื้อนยิ้มส่งกลับไปให้คนที่ถามทันที

“จะเป็นอะไรได้ละคะ ฉันสบายดีค่ะ” ต้องดาวตอบกลับโนเอล ที่แม้เขาจะเห็นว่าเธอกลบเกลื่อนแต่เขาก็ไม่อยากฝืนและคาดคั้น

“งั้นไปทานมื้อเที่ยงกับผมหน่อยนะครับ” ต้องดาวพยักหน้ารับ และหยิบกระ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ