บทที่ 37 ไม่มีสิทธิ์อย่าเสือก!

มิลนิกส์ถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ด้วยความรำคาญ เมื่อชายหนุ่มแปลกหน้าเอาแต่เดินตามอยู่ด้านหลังไม่ยอมเดินเลี่ยงไปทางอื่น ทั้งที่ทางกลับรีสอร์ตไม่ได้มีเพียงทางที่เธอใช้เดินกลับเพียงทางเดียว ในจังหวะที่เหลือบนัยน์ตาขึ้นมองเบื้องหน้ากลับต้องหยุดชะงักฝีเท้าทันควัน...

ตึก!

ตึก!

“ภาคิน!0!” หัวใจดวงน้อยเต้นเร็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ