บทที่ 46 พี่ไม่อนุญาตก็คือไม่อนุญาต

เวลาต่อมา

เพนท์เฮ้าส์ ภาคิน

ชายฉกรรจ์ชุดดำร่างใหญ่ห้าคนวิ่งเข้ามายืนเรียงแถวแล้วโค้งศีรษะทำความเคารพผู้เป็นนายตามคำสั่ง แต่ละคนต่างเนื้อตัวสั่นเทาไปตาม ๆ กัน เพราะรู้ชะตากรรมของตัวเองเป็นอย่างดี โทษฐานที่ปล่อยหญิงสาวข้างกายของผู้เป็นนายหลุดรอดจากสายตา จึงไม่มีใครกล้าแม้จะเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาอำมห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ