บทที่ 51 หล่อซะเปล่าใจร้ายชะมัด

วันต่อมา

แสงแดดยามเช้าสอดส่องผ่านผ้าม่านที่ยังปิดไม่สนิทตกกระทบกับใบหน้าเกลี้ยงเกลาปลุกให้หญิงสาวตื่นจากห้วงนิทรา มือบางถูขยี้เปลือกตาเบา ๆ เพื่อรับแสงพลางพลิกตัวนอนหงาย หันมองคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ ตลอดทั้งคืนแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า ภายในห้องเงียบสงบมีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศที่ยังทำงาน

“กลับไปได้ก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ