บทที่ 62 ฉันอยากอยู่คนเดียว

เวลาต่อมา

“อธิบายมา”

ประโยคคำถามเชิงบังคับของร่างหนาบนเตียง ทำให้มิลนิกส์หยุดเก็บจำพวกสิ่งของตกแต่งบนพื้นห้องชั่วขณะ หันขวับมองตามเสียงราบเรียบแต่เผด็จการ

“อะไร!”

“ก็ที่โรงแรม” ภาคินอยู่ในสภาพท่อนบนเปลือยเปล่า ท่อนลางสวมใส่กางเกงยีนละสายตาออกจากหน้าจอไอแพด หันไปสบตากับมิลนิกส์อย่างต้องการคาดคั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ