บทที่ 3 ตอนที่ 2 เอาให้ชื่ออสูรจุกปาก Nc++

ตอนที่ 2 เอาให้ชื่ออสูรจุกปาก Nc++

อสูรร้ายตอนนี้เอาช้างทั้งตัวมาฉุดก็หยุดไม่อยู่ ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ นอกนั้นความต้องการส่วนตัวล้วน ๆ ยิ่งคนตรงหน้าตอนนี้เป็นพี่ตะวันที่เขาไม่จำเป็นต้องอดต้องทนกดหัวรัว ๆ ก็ยิ่งทำให้ไอ้อสูรล่างผงาดแข็งตึงอยากเข้าไปอยู่ในตัวเธอทันที แต่ก่อนจะเข้าไป..ทุกซอกทุกมุมต้องผ่านสายตาอสูรคนนี้ไปเสียก่อน อุตส่าห์เฝ้ารอเฝ้าคอยมานานนับสิบปี จะให้รีบตะครุบเลยก็คงไม่ได้ มันต้องมีอะไรให้..จดจำบ้าง 

“ผมยังไม่เคย..” กระซิบบอกให้รู้ว่าเธอนั้นจะเป็นผู้หญิงคนแรกของเขา

“ผมชอบพี่ ชอบมาก..พี่รู้ใช่ไหม” พี่ตะวันพยักหน้าหงึกหงักคอแทบพับ หันไปทางซ้ายทีขวาทีทั้งที่ตาแทบลืมไม่ขึ้น ต่างจากเขาที่อยากจะแวะชมของของเธอให้สมใจก่อนค่อยเด็ดดมทีเดียว

“..อสูร ~” ตะวันครางชื่อรุ่นน้องเสียงแผ่วเบาในตอนที่ฝ่ามือสัมผัสหัวไหล่ชายหนุ่มที่สักเป็นรูปดอกทานตะวัน

“ครับ” หลังตอบรับเสียงพี่ตะวันก็เงียบหายไปจนเขาแปลกใจ เลยหันไปสบตาเธอ เลยได้รู้ว่ารุ่นพี่ใกล้จะน็อกแล้วเต็มที น้ำที่อาบที่แช่ไปเมื่อครู่ไม่ได้ช่วยให้มีสติขึ้นเลย กลับกันคงรู้สึกสบายตัวที่ไม่ต้องนอนเหนียว

“อย่าหลับ” พูดแล้วสะกิดแก้มฝาดเบา ๆ จนตากลมสวยลืมขึ้นเชื่องช้า 

“ฮึ ไม่หลับแต่ตาไม่ไหว..” 

“อย่าหลับ ผมอยากให้พี่สบตา” 

“อสูร..” 

“เดี๋ยวค่อยครางได้ไหม รอผมแป๊บหนึ่ง” ขอเขาใช้เวลาตรวจตราร่างกายพร้อมตีตราหน่อย แค่แป๊บเดียว แป๊บเดียวจริง ๆ 

ร่างสูงขยับลำตัวดึงปลายเชือกชุดคลุมที่สวมอยู่จนปมเชือกคลายออกจากกันโชว์เนื้อขาวเนียนนุ่มด้านใน เผยให้เห็นหน้าท้องแบนราบมีกล้ามหน้าท้องเล็กน้อยกับสะดือขาวสะอาดของคนเมา เมื่อเห็นแบบนี้มีหรือที่อสูรจะพอ ไม่ เขาไม่เคยพอ นอกจากเห็นแล้วเขาก็ยังอยากจับอยากสัมผัส ลิ้มลอง..

มือใหญ่ค่อย ๆ ลูบไล้หน้าท้องแบนราบที่บุ๋มเข้าออกแผ่วเบา ก่อนจะกรีดกลางร่องอกลงมาจนเกือบถึงช่วงล่าง และกลับขึ้นไปปัดเสื้อคลุมที่คลุมเม็ดเล็กแข็งเป็นไตใต้ร่มผ้าออกจนได้เห็นเม็ดเล็กสีชมพูอ่อนทั้งสองข้างที่แข็งตัวอยู่ ภาพพี่ตะวันที่นอนหายใจไม่เป็นจังหวะตอนนี้ทำอสูรร้ายแทบขาดสติ อยากแทรกอยากมุดลูกเดียว แต่ถึงอย่างนั้นจะให้ลัดข้ามขั้นตอนก็คงไม่ได้ เพราะเขาตั้งใจไว้แล้วว่า..ครั้งแรกกับเธอจะต้องตราตรึงที่สุด 

ทว่าความต้องการที่อัดแน่นกระจุกอยู่ปลายอสูรก็มีมากล้น จนต้องสาวรูดฆ่าเวลาไปพลาง ๆ ระหว่างที่กำลังสำรวจก่อนตีตราจอง 

“จูบ ไหม?” ถามพี่ตะวันที่พยายามลืมตาขึ้นมาสบตา ซึ่งเธอก็พยักหน้าหงึกหงักเขาเลยดันตัวเองขึ้นไปทาบทับริมฝีปาก บดคลึงปากเรียวเล็กหยอกเย้าอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งปลายลิ้นอุ่นเข้าไปฉกชิมความหวานจากโพรงปากของเธอ เพียงแค่ครู่เดียวเท่านั้นลิ้นคนเมาก็ตวัดเลียกลับราวกับว่าอยากเล่นด้วย เลยทำให้ร่างสูงขยับขึ้นคร่อมทันที 

จากจูบดูดปากแลกน้ำลายเปลี่ยนเป็นซุกไซ้ ทำรอยรักบนลำคอขาวลงมาถึงหน้าอกอวบ แล้วจึงตะโบมดูดเลียหัวนมสีชมพูสวยอย่างหื่นกระหาย มือใหญ่สองข้างโกยเนื้อนุ่มมาแนบชิดกัน ใช้ปลายลิ้นตวัดเลียรัว ๆ จนคนถูกเลียเกร็งขยับขา

อสูรโลมเลียท่อนบนจนหนำใจ จากความสวยงามสีชมพูอ่อนตอนนี้แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ พอ ๆ กับร่องรอยที่ฝากเอาไว้บนผิวเนียนขาว ริมฝีปากหยักได้รูปค่อย ๆ จูบต่ำมาเรื่อย จนมาคลอเคลียที่รูสะดือไม่วายใช้ลิ้นแยงแล้วกว้านเลียเหมือนอย่างตอนแลกลิ้นกัน ทำเจ้าของร่างกายเสียวซ่านไม่เป็นอันจะนอน ต้องขยับถอยห่างเพราะอสูรที่กำลังจะกลืนกินกัน 

ลำพังอสูรคลอเคลียเธอก็เสียวจนแทบขาดใจ..ทว่าภาพตอนนี้มันยิ่งกว่า

อสูรร้ายกำลังจับขาสองข้างแยกออกกว้าง นัยน์ตาลุกวาวมองที่ของรักของหวงของเธอ ซึ่งมันไม่ได้น่ามองมากขนาดนั้น เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อนเธอเพิ่งไปทำการเลเซอร์มา ไม่รู้ว่าร่องรอยหายดีหรือยัง หรือยังมีรอยแดงอยู่ก็ไม่แน่ใจ..

“อึก..” ตะวันสะอึกในลำคอเสียงดังตอนที่นิ้วเรียวกรีดกลางรอยแยกพยายามแหย่แยงเข้าไปในร่องรักที่ยังไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน แม้ว่าเร็ว ๆ นี้กำลังจะแต่งงานก็ตาม 

“ดูแลตัวเองดีจังเลยนะ” อสูรชมพลางวางมือลูบไล้ความเนียนนุ่มของรุ่นพี่ที่ตัวเองแอบชอบ ลูบไล้วน ๆ ที่เม็ดเสียวด้านในก่อนจะหรี่ตามองแคมเนื้อสองข้างที่แทบไม่แยกออกจากกันเลยด้วยความแปลกใจ แต่แล้วก็ต้องเก็บความสงสัยไว้ในใจเพราะอสูรตัวร้ายมันอยากจะคำรามแล้วเต็มที ขืนปล่อยนานกว่านี้ไม่ต้องมุดกันพอดี เพราะสาวไปสาวมาก็ใกล้จะแตกแล้ว 

ใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ห่างจากกลีบกุหลาบงามไม่มากนักหรี่ตามองรุ่นพี่สลับกับช่วงล่าง ก่อนจะช่างแม่ง อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ขอแค่ตอนนี้เขาได้กลืนกินเธอทั้งตัวก่อนก็พอ เมื่อช่างแม่งแล้วริมฝีปากก็ประกบดูดเม็ดเล็กที่หลบซ่อนอยู่ทันที ไม่ใช่ว่าชำนาญหรือทำเป็น เขาอาศัยดูหนังรักผู้ใหญ่เก็บเกี่ยวประสบการณ์ล้วน ๆ แล้ววันนี้ก็ได้ปฏิบัติ..สักที

ถ้าแค่ดูดเม็ดให้มันอาจจะเสียวน้อยไป เขาเลยแลบลิ้นออกมาตวัดเลียจากบนลงล่าง ล่างขึ้นบน คลอเคลียระหว่างเม็ดเสียวกับร่องรักซ้ำ ๆ จนคนเมาขยับสะโพกลอยตามพร้อมกับเสียงครางที่ร้องเรียกชื่อกันไม่ขาดปาก ทำอสูรที่กำลังกลืนกินน้ำหวานลังเล..

“อ..อสูร ~” 

พี่ตะวันครางแล้วปัดป่ายมือไปมาอีกครั้ง และครั้งนี้อสูรก็จะไม่ทน ในเมื่อร้องเรียกครางชื่อไม่หยุดหย่อน เขาก็จะจัดให้อย่างสาสม เอาให้ชื่ออสูรจุกปากจุกท้องไม่กล้าเรียกพร่ำเพรื่อแบบนี้อีกเลย

“พี่เรียกผมบ่อยเกินไปแล้วนะ” ร่างสูงพูดขณะที่ขยับตัวยืนขึ้นเต็มความสูง เพื่อไปหยุดนั่งด้านข้างศีรษะรุ่นพี่สาวสวย สีหน้าแววตาพี่ตะวันตอนนี้เหมือนคนต้องการเต็มที เขาเลยรีบถอดกางเกงจัดการตัวเอง เอาอสูรใหญ่โตมาอวดซึ่ง ๆ หน้า พร้อมกับจับมันถูไถที่ริมฝีปากของเธอ ก่อนจะฟาดปากและแก้มไปสองสามครั้งโทษฐานที่ชอบปฏิเสธเขา ทั้งที่โคตรพร้อมจะดูแล

“อือ ~” ตะวันครางขยับใบหน้าหนี แต่ก็ต้องหันกลับมาเพราะมือของอสูรที่รั้งปลายคาง

“แลบลิ้น” 

“ฮึ” คนเมาส่ายหน้า วางมือบนหน้าขาแกร่งแล้วตบเบา ๆ อสูรเลยปัดมือที่วางบนหน้าขาออกเอ่ยเสียงดังกว่าเดิม..

“แลบลิ้น!” น้ำเสียงเหมือนไม่พอใจทำพี่ตะวันยอมอ้าปากแลบลิ้นออกมาเลยได้จังหวะขยับไปขึ้นคร่อมฟาดอสูรตัวโตลงบนลิ้น ไม่วายขยับเอวดุนดันเหมือนอยากให้ปากนี้กลืนกินอสูรเข้าไป 

“แหวะ อึก..อึก” เสียงทรมานดังขึ้นสร้างความพึงพอใจให้อสูรเจ้าเล่ห์เป็นอย่างมาก และท่าทางเหมือนจะสำรอก สำลักเมื่อครู่นี้ก็ทำให้หยดน้ำสีใสไหลออกทางหางตา จนคนเจ้าเล่ห์แลบลิ้นมาตวัดเลียเช็ดหยดน้ำตาให้

“อย่าร้อง มันเพิ่งเริ่ม” 

“…”

“ผมจะทำให้พี่ลืมคนอย่างผมไม่ลงเลย” อสูรไม่พูดเปล่า ขยับถอยหลังไปอยู่ที่ระหว่างขา จับความใหญ่โตวางพาดรอยแยกยิ้ม ๆ ก่อนจะขยับขาข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่าแล้วกดส่วนหัวถูไถร่องรักดุนดันให้อสูรร้ายเข้าไป เอวสอบขยับกระแทกซ้ำ ๆ ไม่สนใจท่าทางทรมานของคนนอน ด้วยที่คิดว่าเธอคงจะเจ็บไม่เท่าเขาเพราะเขาคือครั้งแรก ส่วนเธอไม่ใช่ มากสุดก็แค่จุก..

ความพยายามไม่สูญเปล่าเมื่ออสูรร้ายหายเข้าไปในดวงตะวันทั้งลำ ซึ่งให้ความรู้สึกแตกต่างจากปากสิ้นเชิง ข้างในตัวพี่ตะวันทั้งอุ่นและแน่น ตอดรัดเขารัวจนไม่สามารถกดแช่ตัวตนเอาไว้ได้ เป็นต้องขยับเข้าออกเชื่องช้า จังหวะที่ขยับเหมือนมีอะไรฉีกขาด..อาจเป็นเส้นส่วนนั้นของเขาหรือไม่ก็อะไรสักอย่าง เพราะรู้สึกเจ็บ แต่อยู่ในความเจ็บที่ทนได้ 

หญิงสาวผู้ถูกกระทำนอนแน่นิ่งไม่กล้าขยับเขยื้อนด้วยที่รู้สึกเจ็บ เจ็บจนแทบขาดใจ แม้จะมีอารมณ์ร่วมก็ตาม เธอไม่รู้ว่าที่เจ็บเป็นเพราะครั้งแรกหรือขนาดของเขาที่มันใหญ่มากเกินไป หรือเป็นเพราะท่า..นี้ ที่ทำให้รู้สึกเจ็บอยู่ทุกครั้งที่เขาขยับตัว ทว่าความเจ็บนี้ก็อยู่กับเธอได้ไม่นาน 

อสูรเชิดหน้าซี้ดปากรัว ๆ เหมือนต้องการสื่ออะไร เธอเองก็ไม่แน่ใจ เพียงแค่หรี่ตาพร่ามัวมองเขา..ก่อนจะรู้สึกว่าของแข็งนั้นกระตุกถี่เหมือนจะถอดออก

“ซี้ดดด!” อสูรกระแทกซ้ำอีกครั้ง ซี้ดปากเสียงดังแล้วจึงขยับตัวตนออกมาวางพาดบนโหนกนูน แล้วก็ต้องตกใจเมื่อน้ำขาวขุ่นที่ไหลตามออกมามันมีเลือดสีสดปนออกมาด้วย..

“อะไรวะ!” ร่างสูงขยับถอยห่างจากรุ่นพี่ทันที ขยี้ตารัว ๆ มองความสวยงามที่ถูกเขาปู้ยี่ปู้ยำเมื่อครู่งุนงง จนเมื่อเนื้อตัวพี่ตะวันสั่นเทิ้มเขาก็เข้าใจแล้วว่า..ที่ผ่านมาเธอก็ยังไม่เคยมีใคร

“ครั้งแรกทำไมไม่บอกผม” เขาว่าแล้วขยับขึ้นเตียงไปดึงพี่ตะวันมากอดปลอบ พลางลูบศีรษะกดจูบหน้าผากชุ่มเหงื่อปลอบ..

“ฮึก..อึก” มีเพียงเสียงสะอึกสะอื้นในลำคอเท่านั้นที่เป็นคำตอบ 

“โห เจ็บไหมเนี่ย” ถามแล้วเชยปลายคางพี่ตะวันขึ้นมาสบตา ซึ่งเธอก็พยักหน้าตอบ 

“ผมก็เจ็บ ครั้งแรกเหมือนกัน ไม่คิดว่าพี่จะยัง..” 

“ม..ไม่เป็นไร พี่โอเค” 

“โอเคแล้วร้องไห้ทำไม” 

“ก..ก็เจ็บ ไง..” ตอบอสูรปากสั่น 

“ผมไม่รู้อะพี่ ขอโทษนะ..ขอโทษที ถ้ารู้คงจะเบากว่านี้หน่อย” 

“อ..อือ” 

“พรุ่งนี้ระบมแน่” เอ่ยบอกพี่ตะวันที่ขยับซุกอก โดยที่เขาพยายามข่มตัวเองให้หยุดใจร้อนทำอะไรผลีผลามเหมือนอย่างท่าเปิดซิงของเราที่ยกขาพาดบ่ากระแทกรัว ๆ นั้น คิดแล้วก็อยากทึ้งหัวตัวเองสักสองสามทีให้หายบ้า แทนที่จะเริ่มจากท่าเบสิก ‘เหอะ ๆ’ 

จบประโยคนั้นสองเราต่างก็นอนนิ่งไม่พูดไม่จา เขาเลยผงกศีรษะมองใบหน้าสวยจนได้เห็นว่าเธอนั้นผล็อยหลับไปแล้ว คงทั้งเจ็บทั้งเมา..จนแยกไม่ออกเลยละมั้ง

“ขอโทษ..” เอ่ยขอโทษคนเมาเสียงแผ่วเบา 

สายวันต่อมา

ร่างเล็กที่เจ้าคิดเจ้าแค้นขยับตัวเชื่องช้าด้วยที่รู้สึกปวดเมื่อยล้าไปทั้งตัว และเมื่อตากลมสวยเริ่มปรับโฟกัสได้เธอก็ตกใจที่เห็นข้าวของภายในห้องจนเซตกเตียง ก้นจ้ำเบ้า จากที่ปวดเมื่อยระบมอยู่แล้วก็ยิ่งทวีคูณความเจ็บเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว..

แก็ก..

“ทำอะไร?” เสียงเจ้าของห้องเอ่ยถามขึ้น ร่างเล็กบนพื้นเลยหันไปสบตา ตาเบิกโพลง นั่นเลยทำให้อสูรเดินมาหยุดตรงหน้าย่อตัวลงช้อนพี่ตะวันขึ้นไปนั่งบนเตียงนอนแทนการนั่งงงอยู่ข้างเตียง

“เป็นอะไร” 

“อ..อสูร” 

“ใช่ ทำไม?” ถามพี่ตะวันที่มีสีหน้าอ้ำอึ้ง ตกใจจนพูดไม่ออกสีหน้าราบเรียบ 

“อย่าบอกว่าจำไม่ได้” 

“ด..ได้ จ..จำ จำได้” 

“ปากเป็นอะไร” 

“ป..เปล่า นะ” พยายามคุมตัวเองไม่ให้เสียอาการไปมากกว่านี้ แต่ยิ่งพยายามก็ยิ่งเสียอาการ 

ความบริสุทธิ์ ร่างกายที่หวงแหน ตอนนี้ถูกรุ่นน้องพรากไปหมดแล้ว ทั้งที่ควรจะเสียใจร้องไห้ฟูมฟายแต่ทำไมเธอกลับรู้สึกดี..ที่เป็นเขา ไม่เข้าใจตัวเองตอนนี้เลย 

“ไม่ได้เป็นอะไรก็ลุกไปอาบน้ำล้างหน้า ผมทำกับข้าวรอแล้ว” 

“อ..อะไรเหรอ” 

“ไม่ต้องถาม เดี๋ยวออกมานั่งกินข้าวแล้วคุยเรื่องของเราต่อ เร็ว ๆ ด้วย” พูดกำชับให้พี่ตะวันรีบจัดการตัวเอง

ครึ่งชั่วโมงต่อมา..

ตะวันเดินออกจากห้องนอนไปนั่งยังโต๊ะอาหาร มองอสูรที่กำลังตักข้าวใส่จานให้ด้วยรอยยิ้มเจือจาง และเมื่อเขาหันมาสบตาเธอก็รีบหลบสายตาแสร้งมองไปทางอื่น จนเขาเอ่ย..

“ลองชิมดู ไม่รู้จะถูกปากหรือเปล่า” 

“อือ” 

“กินเสร็จคุยเรื่องของเราต่อ” 

“โอเค” ตะวันตอบเหมือนว่าเมื่อคืนไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ

“อาหารอร่อยมาก ขอบคุณนะ” 

“อร่อยก็มากินบ่อย ๆ” อสูรพูดพลางคีบหมูเค็มไปวางในจานข้าวให้พี่ตะวัน หญิงสาวเลยพยักหน้าตอบ..

“ทำเองทุกอย่างเลยเหรอ” 

“ครับ” 

“นายทำอาหารเป็นด้วยเหรอ” 

“พอได้” 

“ไม่ได้แย่เลยนะ อร่อยมาก ๆ” 

“ชอบกินไหม?” วางตะเกียบลงข้างถ้วยข้าว เงยหน้าสบตาพี่ตะวันที่เอ่ยชมไม่ขาดปาก 

“ชอบ ชอบกินอาหารจีน” 

“แล้วชอบคนจีนไหม?” 

“ก็..หล่อดีนะ” 

“เหมือนผมใช่ไหม” 

“ใช่ ๆ” 

“แล้วชอบผมไหม” 

“…” ชอบไหมเหรอ..มันยังเรียกว่าชอบได้อยู่เหรอ

“พูดไปงั้น รีบกิน เดี๋ยวลงไปส่ง” 

“อือ” ตะวันพยักหน้ายิ้มตอบ ก้มหน้าก้มตาจัดการอาหารตรงหน้าต่อแทนการพูดคุยให้อาหารบนโต๊ะกร่อย 

จนกระทั่ง..

“ผมตกลงช่วยนะ อยากเสนออะไรอีกไหม” 

“จะมากไปไหมถ้าพี่ขอให้นายเข้ามามีส่วนร่วมกับโรงงาน” 

“ให้ผมช่วยเป็นสปอนเซอร์เหรอ” 

“อือ..ได้ไหม” 

“ได้นะ ไม่มีปัญหา แล้วพี่มีแผนยังไง?” 

“อยากให้บีบบังคับสองคนนั้นทางอ้อม อยากต้อน..ให้จนมุม ไม่ว่าจะบริษัทคู่แข่งหรือบริษัทพี่ก็ไม่รับเข้าทำงาน เป็นไปได้ก็ไม่อยากให้เครือเอกชนรับคนทรยศแบบนั้นเข้าไปอยู่ในองค์กร” 

“ทรยศที่ว่าน่ะ เรื่องส่วนตัวหรือเรื่องผลประโยชน์” 

“ผลประโยชน์สิ พี่เจ็บตัวเจ็บใจได้ แต่ทำแบบนี้พี่เสียหน้า พี่ไม่ยอมนะ” 

“ผมไม่มีปัญหา จัดการให้ได้ทุกอย่าง พี่ก็อย่าทำตัวมีพิรุธแล้วกัน” 

“อือ พี่กะว่าวันแต่งงานพี่จะไม่ลงไป ปล่อยให้พวกมันเสียเงินฟรี ๆ” 

“เดี๋ยวผมไปรับ” 

“^_^” ระบายยิ้มกว้างตอบ 

“รู้เห็นอะไรก็เฉยไว้ ส่วนของผมเดี๋ยวผมจัดการเอง” 

“พี่ต้องอธิบายนายไหมว่าตอนนี้บริษัทกำลัง..วุ่นวาย” 

“ไม่ต้อง เดี๋ยวจัดการเอง” 

“นายจะไม่หักหลังพี่อีกคนใช่ไหม?” ถามอย่างคนระแวง ขนาดเพื่อนรักที่ไว้ใจที่สุดยังทำกันได้ลงคอ แล้วคนตรงหน้าตอนนี้ล่ะ ไว้ใจได้มากแค่ไหน? 

“ผมจะไม่ทำให้พี่เสียผลประโยชน์เลยแม้แต่นิดเดียว ถ้า..” 

“ถ้า?” 

“ถ้าเมื่อไหร่ที่ผมเรียกแล้วพี่มา ไม่ขัดใจผม” 

“อสูร!” 

“ครับ?” 

“ไหนนายบอกว่าครั้งเดียวไง!” 

“แล้วพี่รู้เหรอว่าครั้งเดียวของผมมันคืออะไร น้ำละครั้ง วันละครั้ง รอบละครั้ง คืนละครั้ง?” 

“ทำไมเป็นคนแบบนี้!” ตะวันกัดฟันกรอดสบตาอสูรตาไม่กะพริบ ต่างจากเจ้าของห้องที่ยืนยกยิ้มมุมปากไม่สะทกสะท้าน 

“ผมก็เป็นแบบนี้แหละ ถ้าพี่รับไม่ได้ถอนตัวยังทันนะ..ผมไม่ว่า” 

“นี่!” ขมวดคิ้วแทบชนกันขึ้นเสียงใส่อสูรที่บอกว่าถอนตัวยังทัน ทันของเขาคือแบบไหน เธอเสียตัวไปแล้วนะ! จะไม่ได้อะไรกลับคืนมาเลยเหรอ ‘ไอ้น้องบ้า!’ 

“ของเคย ๆ ทำบ่อย ๆ เดี๋ยวก็ชิน” 

“…” เขามันทุเรศ ลามก! บ้ากาม หมกมุ่นแต่เรื่องใต้สะดือ 

“ด่าในใจอีก? ไป ๆ ผมลงไปส่ง เผื่อแข้งขาพี่อ่อนแรงจะได้..ดู..แล ทัน” พูดพลางหรี่ตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า ซึ่งก็สร้างความไม่พอใจให้แก่พี่ตะวันเป็นอย่างมาก

“อย่าให้ถึงทีพี่บ้างนะอสูร!” 

“จะทำอะไรผมเหรอ” ถามน้ำเสียงยียวนกวนประสาท

“นายนี่มัน..เจ้าเล่ห์ที่สุด!”