บทที่ 22 22

เพียะ เพียะ!!

เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าหล่อเสียงดังไปทั่วบริเวณสองทีซ้อน ทำให้คนที่กำลังขาดสติรู้สึกตัวขึ้นมาพอกำลังจะเอ่ยต่อว่าก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้ากำลังร้องไห้โดยที่ไม่เสียงร้องมีเพียงน้ำตาเม็ดโตและสายตาเท่านั้นที่บอกให้เขารู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป

“รดาพี่ขอโทษ พี่ไม่ตั้งใจ” คำพูดขอโทษของพี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ