บทที่ 114 ตอนที่40 ห้องปีกข้าง 4

นางบ่น “เช่นนั้นเอาไว้ปักผมปะไร ข้าไม่เคยมีปิ่นหยกเลย ผู้อื่นมีทั่วเมือง ข้ามีเพียงปิ่นไม้ แต่ทำพังไปแล้ว”

ชายหนุ่มชะงัก ก่อนกระซิบเสียงต่ำใส่ริมหูนาง

“ตลอดเวลาที่รอข้า เจ้าปักเพียงปิ่นไม้อันนั้นหรือ?”

“ย่อมใช่” เสียงของซานซานเบาอย่างยิ่ง ด้วยเกรงว่าห้องด้านข้างจะได้ยิน นางหยุดดิ้นทำท่านึกขึ้นมาไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ