บทที่ 162 ตอนที่57 รองแม่ทัพหญิง 2

หยางเฉิงส่งสายตาขออภัยมาทางซานซาน ก่อนเอื้อมมือจับต้นแขนคนตัวเล็กที่ต้องการเล่าอะไรบางอย่าง “มากับข้า”

อาหนิงทำหน้ายู่ พลางลุกขึ้นยืนโงนเงน จังหวะนั้นยังถูกหยางเฉิงดุอีกว่า “ยามปกติข้าถามอะไรไม่เห็นกล้าเล่า”

อาหนิงเดินตามการฉุดดึงบ่นอุบอิบ “ข้าแค่เล่าไม่เก่ง”

หยางเฉิงเลิกคิ้วสูง “ยามนี้เก่งแล้ว”

...