บทที่ 15 สายรุ้ง บทที่ 3

พริ้งร้องถามเสียงสั่น หน้าตาของหล่อนตอนนี้บิดเบี้ยวเหมือนกินของเผ็ดเข้าไปพร้อมกันนั้นขาทั้งสองก็ถ่างกว้างออก เหมือนหล่อนกำลังเปิดทางให้แต่ทำเป็นถาม

“เชอะ! ทำเป็นไร้เดียงสาซะอย่างนั้น ลูกพี่ลูกน้องฉัน พ่อเขมทำขนาดนั้นหล่อนยังไม่รู้อีกรึไง”

สายรุ้งนึกในใจ บางครั้งหล่อนก็นึกหมั่นไส้ท่าทางของพริ้ง แม้...