บทที่ 11 ชักหน้าไม่ถึงหลัง

“แค่กๆๆ”

กันติชาไอจนหน้าแดงด้วยอาการสำลัก เพราะตกใจกับสิ่งที่เขากล่าว มือบางควานหาแก้วน้ำอย่างลนลาน ก่อนที่กวินจะยื่นมันมาให้เธออย่างเงียบๆ

หญิงสาวรับแก้วมาดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว แล้วเงยหน้าขึ้นมองเขาตรงๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ

“เมื่อกี้...คุณว่าอะไรนะ” เธอถามซ้ำ ราวกับต้องการความมั่นใจว่าตัวเอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ