บทที่ 72 แรกอรุณ

“ตื่นได้แล้วคุณ”

เสียงทุ้มอุ่นที่ดังอยู่ข้างใบหูปลุกกันติชาซึ่งยังจมอยู่ในห้วงนิทราให้ค่อยๆ ลืมตา ทว่าเปลือกตากลับหนักอึ้งเกินกว่าจะเปิดขึ้นได้ เธอเพิ่งได้นอนไปไม่ถึงสามชั่วโมง แถมกำลังฝันดีอีกต่างหาก

ในความฝันนั้น เธออยู่ในช่วงฮันนีมูนกับกวิน เขาเซอร์ไพรส์เธอด้วยสถานที่สุดแสนโรแมนติก มื้อค่ำใต้แสงด...