บทที่ 10 ผิดฝาผิดตัว

“คุณนิษฐ์ ได้เรื่องแล้วครับ”

นิษฐกรณ์วางแก้วเหล้าลง ก่อนจะตวัดสายตาไปมองลูกน้องอย่างไม่พึงใจนัก

เลขาฯ หนุ่มรู้ทันทีว่าเจ้านายอารมณ์ไม่ดี ดังนั้นจึงไม่พูดพล่ามให้มากความ ยิงตรงสู่ประเด็นที่เจ้านายต้องการรู้

“ลูกสาวคุณพงศ์เทพชื่อพัณณิตาครับ ชื่อเล่นชื่อพั้นช์ อายุ 21 ปี สูง 168 เซนติเมตร น้ำหนัก 48 กิโลกรัม สัดส่วน 34 - 24 - 36 ส่วนการศึกษาตอนนี้เรียนคณะบริหารธุรกิจปีหนึ่ง แต่เธอขอดรอปเรียนเอาไว้เพราะมีแพลนไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ด้านนิสัยใจคอก็เป็นสาวสังคม รสนิยมดี แล้วก็ดูเหมือนจะเข้ากับคนอื่นๆ ได้ดีครับ”

เพราะมีเวลาจำกัดคีตภัทรจึงได้ข้อมูลของหญิงสาวมาไม่มากนัก แต่มันก็เพียงพอต่อการสร้างความพอใจให้กับเจ้านาย ใบหน้าบึ้งตึงของชายหนุ่มจึงคลายลง

ตามคุณสมบัติที่ว่ามาถือว่ายังไม่ผ่านทั้งอายุ และการศึกษา แต่ก็ไม่ถึงกับตกไปเลยเสียทีเดียว

“มีรูปไหม”

“มีครับ”

คีตภัทรยื่นแท็บเล็ตของตัวเองซึ่งมีรูปของพัณณิตาให้กับนิษฐกรณ์ดู ในรูปนั้นเป็นสาวน้อยหน้าตาสวยสด รอยยิ้มของเธอทำให้โลกดูสดใส เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็ดูมีรสนิยม และที่ถูกใจที่สุดก็หน้าอกหน้าใจที่ใหญ่ทะลุเสื้อ ดูเหมือนหากนำมาเป็นแม่พันธุ์ลูกของเขาคงไม่อดตาย

รูปนั้นทำให้นิษฐกรณ์ยิ้มออกมาได้ เพราะผู้หญิงในรูปถ้าไม่ใช่ก็ใกล้เคียงสเปกเขามาก ติดแต่เรื่องการศึกษาที่เธอยังไม่จบมหาวิทยาลัย แต่เดี๋ยวนี้ใครถือเรื่องนี้กัน ถึงจะแต่งงานแล้วหากอยากเรียนก็ไม่มีปัญหา ยิ่งในต่างประเทศด้วยแล้วยิ่งเปิดกว้าง

“ก็ถือว่าไม่เลว”

“ดีงามมากเชียวละครับ ผมว่าดูเหมาะกับคุณนิษฐ์ดี” คีตภัทรถือโอกาสประเหลาะ หวังให้เจ้านายอารมณ์ดีเพราะรู้จากอุบลแล้วว่านิษฐกรณ์ให้หาประวัติของผู้หญิงคนนี้ทำไม

“สู่รู้” ชายหนุ่มหันไปกล่าวกับเลขาฯ ส่วนตัวด้วยน้ำเสียงที่ไม่จริงจังนัก แต่คีตภัทรกลับยิ้มแป้น เพราะรู้ว่าเจ้านายอารมณ์ดีขึ้นแล้วจริงๆ

นิษฐกรณ์วางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะ ก่อนจะลุกจากเก้าอี้แล้วจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เรียบร้อย จากนั้นก็หมุนตัวเดินออกจากห้องอย่างมุ่งมั่น

คีตภัทรรีบวิ่งตามแล้วร้องถามด้วยความสงสัย

“คุณนิษฐ์จะไปไหนครับ”

“ก็ไปทิ้งทวนความโสดไงล่ะ ไปด้วยกัน เดี๋ยวฉันเลี้ยงเอง มื้อนี้!”

“ครับ!” เลขาหนุ่มตอบรับอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความลิงโลด อยู่ ๆ ก็ส้มหล่นได้กินของอร่อยฟรี แถมยังเป็นโอกาสทองที่ได้ออกไปพักสมองหลังจากเครียดมาตลอดวัน

คีตภัทรรีบเดินตามเจ้านายอย่างกระชั้นชิด ชนิดที่แทบจะกลายเป็นเงาตามตัว เขารักและเคารพนิษฐกรณ์ก็ตรงที่ชายหนุ่มไม่เคยถือตัว และมักมีน้ำใจให้เขาเสมอ แม้บางครั้งจะขี้หงุดหงิดจนคนรอบข้างปาดเหงื่อแทบไม่ทันก็ตาม

ไม่เพียงแต่นิษฐกรณ์เท่านั้นที่พยายามสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับว่าที่เจ้าสาวของตนเอง พิมพ์นาราเองก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัยในตัวเจ้าบ่าวไม่ต่างกัน

เธออยากรู้เหลือเกินว่าผู้ชายที่ครอบครัวจัดการคลุมถุงชนให้ ต้องมาใช้ชีวิตคู่ร่วมกันโดยไม่อาจปฏิเสธได้นั้น เป็นคนเช่นไร

ทว่าเธอเลือกที่จะทำเรื่องนี้เงียบ ๆ ไม่อยากสอบถามจากใคร แม้กระทั่งบิดาของตัวเอง ทางเลือกเดียวที่ปลอดภัยและไม่กระโตกกระตากเกินไปก็คือ... อินเทอร์เน็ต

นับว่าโชคดีที่นิษฐกรณ์เป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในระดับหนึ่ง พอเธอพิมพ์ชื่อและนามสกุลของเขาลงไปในช่องค้นหา ข้อมูลก็ปรากฏขึ้นมามากมาย ไม่ว่าจะเป็นประวัติส่วนตัว การศึกษา ธุรกิจที่ดูแล หรือแม้แต่ข่าวซุบซิบเรื่องผู้หญิงที่เขาเคยควง

เธอเลือกดู "หน้าตา" ของเขาเป็นอันดับแรก เพราะแม้จะเคยเจอกันมาก่อนตอนยังเด็ก แต่ก็นานมาเกือบยี่สิบปี ความทรงจำเกี่ยวกับเขาแทบไม่หลงเหลืออยู่เลย

จากข้อมูลที่ได้รับ พิมพ์นาราทราบว่าเขาอายุมากกว่าเธอประมาณห้าปี แต่พอเห็นรูปแล้วกลับรู้สึกว่าเขาดูเด็กเกินวัยไปเสียด้วยซ้ำ หากไม่รู้มาก่อน เธอคงคิดว่าเขาอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเธอเสียอีก

พิมพ์นาราพิจารณาใบหน้าของชายหนุ่มทีละส่วน แม้จะเป็นคนไทยแท้ไม่มีเศษเสี้ยวของเชื้อชาติอื่นเจือปน นิษฐกรณ์ก็เป็นหนุ่มที่น่ามองมากๆ คนหนึ่ง โดยเฉพาะดวงตาที่แฝงความดื้อรั้นและฉลาดเฉลียว มันมีเสน่ห์ชวนให้ผู้หญิงหลุ่มหลงอย่างไม่ยากเย็น

หญิงสาวเลื่อนสายตามาที่ปลายจมูกโด่ง ซึ่งรับกับริมฝีปากที่สด ในรูปนี้เขากำลังเหยียดยิ้ม จึงทำให้เขาดูผยอง เย่อหยิ่ง ซึ่งบอกตามตรงเธอไม่ชอบผู้ชายแบบนี้เลยสักนิด เพราะสเปคเธอคือผู้ชายอบอุ่น ใจดี มีเมตตา แต่แล้วเธอก็บอกตัวเองว่าไม่ควรตัดสินคนจากภายนอก พิมพ์นาราจึงเลือกที่จะมองผ่านรูปลักษณ์ จากนั้นก็ไปดูที่การศึกษาของเขาต่อ

นิษฐกรณ์จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งของแคนาดา แม้ชื่อมหาวิทยาลัยจะไม่คุ้นหูนักแต่เขาก็ได้รับรางวัลเรียนดีมาการันตีความสามารถ และเขาเคยถูกจองตัวให้ไปทำงานในบริษัทซอฟต์แวร์ยักษ์ใหญ่บริษัทหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนเขาจะทำงานที่นั่นได้สามปีกว่า ก่อนที่จะออกมาก่อตั้งบริษัทของตัวเอง

NIT Communication (เอ็นไอที คอมมูนิเคชั่น) คือบริษัทที่เขาก่อตั้งขึ้น เป็นบริษัทที่ให้การบริการเรื่องการออกแบบ วางระบบ ติดตั้งระบบเครือข่าย Net work พัฒนาโปรแกรม รวมถึงดูแลคอมพิวเตอร์ในองค์กรต่างๆ ทั้งภาครัฐและเอกชน

เท่าที่ดู บริษัทของนิษฐกรณ์นั้นยังเป็นบริษัทที่ยังเล็กอยู่มากเพราะเพิ่งเริ่มก่อตั้งได้ไม่นาน ทว่าเขาก็ได้รับคำชื่นชมอย่างมากมายจากผู้ใช้บริการ และก็มีผลงานกับบริษัทขนาดใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง หรือในส่วนของหน่วยงานสุขภาพหน่วยหนึ่ง และเมื่อต้นปีบริษัทของเขาเพิ่งได้รับรางวัลคอมพิวเตอร์ทองคำ การันตีผลงานอันดีเยี่ยมของเขา

อ่านไปอ่านมาพิมพ์นาราก็คิดว่าประวัติของชายหนุ่มน่าสนใจ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังอดหวาดหวั่นไม่ได้ เพราะเธอไม่รู้จักนิสัยใจคอเขาแม้แต่น้อย บางทีเธอก็อยากเปลี่ยนใจ ทั้งที่รู้ว่ามันสายไปแล้วก็ตาม

หญิงสาวลุกจากโต๊ะทำงาน ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียง เธอไม่มีสมาธิที่จะเขียนนิยายอีกต่อไป ในสมองคอยแต่จะเป็นกังวลเรื่องนี้ และเมื่อรู้สึกกลุ้มใจจนไม่รู้จะเอาทางไหนเป็นทางออก หญิงสาวจึงพนมมือ และอธิษฐาน

“คุณย่าขา ขอให้สิ่งที่พิมพ์ทำเป็นสิ่งที่ถูกต้องด้วยเถอะนะคะ คุณย่าช่วยเป็นกำลังใจให้พิมพ์ด้วยนะคะ”