บทที่ 17 ขอเวลาหน่อย

“นี่ไม่รู้จริง ๆ เหรอ ว่าคืนเข้าหอเขาทำอะไรกัน?”

รู้สิ...จะไม่รู้ได้ยังไง แต่ในตอนนี้เธอยังไม่พร้อม และพิมพ์นาราก็ใช้จังหวะที่เขาเผลอ เบี่ยงตัวออกจากอ้อมแขนของเขา ก่อนจะหันกลับมากล่าวด้วยน้ำเสียงกึ่งวิงวอน

“ขอเวลาพิมพ์หน่อยได้ไหมคะ”

“ขอเวลา ขอไปทำไม”

“ก็...คือ...” พิมพ์นาราอ้ำอึ้ง เธอไม่สามารถอธิบาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ