บทที่ 3 ร้อนเร่า

“ยังมีหน้ามาปฏิเสธอีกว่าไม่เอาทั้งที่คุณพร้อมขนาดนี้ เห็นไหมกางเกงในคุณแฉะแค่ไหน”

คำกล่าวของเขาทำให้หญิงสาวอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี ติดอยู่ที่เขากักกันเธอเอาไว้ จึงทำได้เพียงแค่เบือนหน้าหนีแววตาที่เย้ยหยันพร้อมกับพยายามหนีบขาเพื่อไม่ให้เขาสัมผัสมันอีก

แต่แรงอันน้อยนิดของเธอจะสู้แรงชายฉกรรจ์อย่างเขาได้อย่างไร โชนเพียงแค่กางมือออกเท่านั้น ขาของหญิงสาวก็ถ่างออกกว้างขึ้นดังใจปรารถนา

ดวงตาคมกริบมองไปยังความฉ่ำชื้นที่เปื้อนกางเกงในอย่างพึงใจ ซึ่งมันก็กระตุ้นให้ส่วนกลางของร่างกายเขาร้อนจนแทบระเบิด

แต่ยังก่อน เขาต้องการให้เธอจดจำลีลารักของเขา เพราะเชื่อว่ามันจะเด็ดดวงกว่าผู้ชายห่วยๆ อย่างวริศ

“กรี๊ด”

รรินดาร้องลั่นเมื่อชายหนุ่มกระชากปราการสุดท้ายที่ปกปิดความเป็นสาวสพรั่งออกจากกายงาม

สิ่งที่เห็นทำให้โชนตะลึงงัน ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะดูงดงามสมบูรณ์แบบขนาดนี้ โดยเฉพาะพูเนื้ออวบอิ่มที่ยังปิดสนิท ราวกับว่ายังไม่เคยมีสิ่งใดล่วงล้ำเข้าไปสร้างรอยราคี

“สวยเหลือเกิน”เขาครางด้วยเสียงสั่นพร่าอย่างลืมตัว ลืมสิ้นความแค้นเมื่อเพลิงพิศวาสกำลังแผดเผาหัวใจ

“อย่า...อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ปล่อยฉันไปเถอะ”

แม้จะรู้ว่าหมดหวัง แต่รริดาก็ยังคงเว้าวอน เพราะมันเป็นทางเลือกเดียวสำหรับเธอในตอนนี้นายหัวหนุ่มแสยะยิ้ม มาถึงขนาดนี้แล้วเธอยังจะปฏิเสธเขา แต่เขาก็อยากรู้เหมือนกัน ว่าเธอจะบอกว่า ‘อย่า’ ไปได้อีกสักกี่น้ำ

มือใหญ่แยกกลีบผกาอันบริสุทธิ์ออกจากนั้น เผยให้เห็นเกสรกุหลาบบวมเป่งที่หยาดเยิ้มไปด้วยน้ำหวานจากนั้นก็ใช้นิ้วโป้งหนาบดลงตรงตุ่มสวาท ในขณะที่นิ้วกลางก็ค่อยๆ แทรกไปตามความฉ่ำแฉะอย่างเอาแต่ใจ

“อ๊ะ...อ๊ะ”

รรินดาส่ายหน้าไปมา เมื่อความเสียวซ่านกว่าครั้งไหนๆ ก่อตัวขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นความรู้สึกผิดชอบชั่วดียังมีอยู่เต็มหัว รรินดาพยายามปรามและดิ้นหนี ทว่ายิ่งดิ้นกลับเป็นการเปิดทางให้เขามากขึ้น

อาการพยศของหญิงสาว ทำให้นายหัวหนุ่มอยากเอาชนะมากขึ้น โชนงอข้อนิ้ว ก่อนจะชักเข้าชักออกเร็วขึ้น เพื่อเพิ่มสัมผัสและการเสียดสี

เจอไม้นี้เข้าไป มือไม้ของคนที่ตั้งใจจะผลักไสมือก็อ่อนแรงลง และยิ่งยามเมื่อเขาเร่งจังหวะ ลมหายใจของเธอก็กระชั้นถี่ขึ้นเพราะความสยิวซ่านที่แผ่ลามมากจากจุดนั้น จนเธอกลัวเหลือเกินว่าความทรมานนี้จะทำเธอถึงตาย

เมื่อเห็นหญิงสาวตอบสนองไปกับสัมผัสเขา หัวใจหนุ่มฉกรรจ์ก็เริงร่า เขารับรู้ถึงอาการตอดรัด และความคับแน่น ไม่อยากจินตนาการเลยว่าหากน้องชายเขาได้เข้าไปอยู่ในตัวเธอมันจะดีขนาดไหน

เนื้อตัวขาวผ่องยามนี้กลายเป็นสีชมพูจางๆ ดวงตาของเธอหลับพริ้ม ในขณะที่ริมฝีปากครวญครางไม่หยุด มันช่างเป็นภาพบาดใจผู้ชายทั้งแท่งอย่างเขาเหลือเกิน

“อ๊าย”

ในที่สุดร่างบางเกร็งกระตุก แต่ผู้หญิงสาวผู้ไร้เดียงสาก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่สิ่งที่เธอรู้คือมันช่างวิเศษเหลือเกิน

“โอ้ว...ไม่อยากเชื่อเลยว่าหมอนั่นมันจะไม่ชอบทำการบ้าน คุณก็เลยยังแน่นหนึบขนาดนี้ นี่แค่นิ้วกลางผมยังขยับแทบไม่ได้”เสียงของชายหนุ่มพร่าสั่นตามแรงอารมณ์ ขณะเดียวกันก็ยังคงขยับนิ้ว ทั้งที่รู้ว่าเธอเสร็จสมไปแล้วก็ตาม

“พอ...พอเถอะ ฉันขอร้อง”

รรินดาขอร้องเสียงกระเส่า เพราะความรู้สึกทรมานแบบเดิมกำลังก่อตัวขึ้นอีกแล้ว

“พออะไรกัน นี่มันแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ผมยังทำให้คุณทรมานได้อีก”

ใบหน้าคมก้มลงไปบนเนินสาว ใช้ปลายลิ้นร้อนทรมานเธอ ด้วยการปาดไล้ลงบนตุ่มเสียว

“อื้อ...อ่า...อ่า”

ลมหายใจของรรินดากระชั้นขึ้นอีกครั้ง วิญญาณของเธอกำลังถูกดึงไปสู่สิ่งที่เธอไม่รู้จัก สะโพกขยับรับสัมผัสของเขาอย่างเต็มใจ ลืมสิ้นความถูกผิดในหัวใจ

กล้ามเนื้อมัดเล็กที่อยู่ในจุดลี้ลับเต้นถี่บีบรัดความว่างเปล่า ในขณะเดียวกันท้องน้อยก็รู้สึกเหมือนมีผีเสื้อนับพันโบยบิน

ปลายลิ้นร้ายยังคงทำการลงทัณฑ์อย่างต่อเนื่อง ความต้องการของรรินดาพุ่งสูง แม้เธอจะไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่เธอรู้ว่าคนที่จะช่วยเธอให้พ้นจากความรู้สึกนี้ได้ก็คือคนที่กำลังการย่ำยีเธอเท่านั้น

“นายหัว...ช่วยฉันที”

โชนรอคอยเวลานี้อยู่เหมือนกัน เขาต้องการให้ส่งเธอให้ถึงฝั่งฝันอีกสักครั้ง จากนั้นก็จะลากเธอมาลงนรก

ชายหนุ่มเร่งจังหวะการเลีย ตวัด ปาดไล้ พร้อมกับส่งนิ้วเข้าไปในช่องทางรัก อวัยวะทั้งสองส่วนขยับอย่างไม่ผ่อนปรน

“อ๊า...อ๊า”

รรินดาส่ายศีรษะระบายความอัดอั้น เหงื่อผุดพรายจนชุ่มใบหน้า แล้วในที่สุดมันก็ระเบิดพร่างพรายขาวโพลน

หญิงสาวหอบตัวโยน รู้สึกเหมือนวิญญาณถูกกระชากไป หมดสิ้นเรี่ยวแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

มันเกิดขึ้นอีกแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นมันคืออะไร

แต่ก่อนที่เธอจะหาคำตอบให้กับตัวเองได้ เธอก็รู้สึกถึงน้ำหนักกดทับลงมาบนตัวเธอ

ดวงตาที่ปรือหลับลืมตาขึ้นในทันใด แล้วสิ่งเธอเห็นคือใบหน้าแสยะยิ้มของเขา มันเหมือนมัจจุราชที่พร้อมจะพาเธอไปสู่ความตาย

ไม่นะ...แค่นี้ก็น่าอายเกินพอ เธอจะต้องหนีไปจากตรงนี้ ก่อนที่จะไม่เหลือศักดิ์ศรีใดให้ตัวเองได้ภูมิใจ

เธอรวบรวมเรี่ยวแรงที่เหลืออยู่เพื่อจะผลักร่างสูงออกไป และมันก็ได้ผล เพราะในขณะนั้นนายหัวหนุ่มไม่ทันได้ตั้งตัว เขาจึงกลิ้งไปอีกทางหนึ่ง ซึ่งเมื่อมีโอกาสที่จะหนี รรินดาก็ไม่รอช้า เธอรีบลุกขึ้นทั้งที่ร่างกายแสนจะอ่อนเปลี้ยไปยังหน้าต่างกระท่อมที่เปิดอ้าเอาไว้

แต่แล้วเธอก็หนีไม่พ้นเงื้อมมืออสูร เขาจับเธอลากกลับมา ผลักเธอให้คว่ำลงบนฟูกก่อนที่จะช้อนสะโพกเธอให้ลอยสูง จากนั้นบางอย่างที่ทั้งแข็งและร้อนจัดก็ชำแรกเข้ามาในกายเธออย่างรวดเร็วและรุนแรง

“กรี๊ด”