บทที่ 45 รุกเร้า

พัณณิตาเดินเคียงข้างชายหนุ่มไปอย่างไม่รีบร้อน ไม่รู้เพราะอะไรถึงได้รู้สึกว่าบรรยากาศรอบตัวช่างดูโรแมนติกเหลือเกิน ลมเย็นที่พัดเอื่อย กับแสงไฟตามทางที่ส่องนวล อาจเป็นเพียงองค์ประกอบ แต่สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกใจเต้น คงหนีไม่พ้นผู้ชายข้างตัวคนที่ช่วยเหลือเธอไว้เมื่อครู่

หลายครั้งที่เธอแอบเหลือบมองเสี้ยวห...